Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/26425 E. 2024/59 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/26425
Karar No
2024/59
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/59 E. 2019/615 K. KATILANLAR : ..., ... SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2014 tarihli kararı ile sanıkların dolandırıcılık suçundan 2'şer yıl hapis ve 2.000,00'er TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir. 3. Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2018/59 Esas, 2019/615 Karar sayılı kararı ile sanıkların dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 63 üncü (sanık ... hakkında ayrıca 58 inci) maddeleri uyarınca 2'şer yıl hapis ve 2.000,00'er TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, mahsuba, (sanık ... hakkında ayrıca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine) karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ...'nın temyiz isteği; hükmü temyiz ettiğine ilişkindir. 2.Sanık ...'nin temyiz isteği; atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Mahkemece; sanıkların, haklarında mahkûmiyet hükümleri kurulan temyiz dışı sanıklar ...ve...ile iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işlemek amacıyla birlikte hareket ederek ve suçun icrasında doğrudan doğruya etkili olan hareketleri birlikte ifa ederek, katılanların iradesini fesada uğratmak suretiyle menfaat temin etmek amacıyla, suça konu aracın kendilerine teslimini sağladıktan sonra aracı başka şahsa satmak suretiyle menfaat temin ettikleri ve böylece atılı suçu işlediklerinden cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 2.Sanıkların üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri belirlenmiştir. 3.Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, araç satış sözleşmesi, vekâletname ve diğer belgelerin örnekleri, kurumların cevabi yazıları, tanık O.K.nin beyanı, sanıkların nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur. 4.Uzlaştırma işlemlerinin uygulandığı ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1.Sübuta ilişkin temyiz istekleri yönünden, Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükümlerinin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış; sanık ...'ın lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz isteği yönünden, Mahkemece sanık lehine uygulanma imkanı bulunan yasal düzenlemelerin değerlendirildiği, bu cihetten olmak üzere "Sanığın sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları dikkate alınarak..." şeklindeki ve "Sanığın kişiliği, geçmişteki hali, yargılama sürecinde pişmanlığını gösterir hareketlerinin tespit edilememesi, ileride bir daha suç işlemekten çekineceği yolunda mahkememizce olumlu bir kanaatin oluşmaması dikkate alınarak..." şeklindeki yerinde, yasal ve yeterli gerekçelerle takdiri indirim nedenleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamış; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/815 Esas ve 2009/339 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasındaki hırsızlık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı Mahkemesinden sorularak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2018/59 Esas, 2019/615 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/26425, K. 2024/59, T. 08.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-26425-e-2024-59-k-206d1168e5da