Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25837 E. 2025/2090 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/25837
Karar No
2025/2090
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/54 E., 2019/1788 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Bozma kararı öncesi sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı ve bozma öncesinde kurulan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilip bu durumun sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bozma sonrası sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması, 2. Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere "aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve yine aynı madde hükmü ile 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, bozma öncesi hükümde gösterilen ilam üzerinden belirlenmesine," ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilebileceğinin" ibaresinin çıkartılarak yerine "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 106/3. maddesi gereğince infazına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/25837, K. 2025/2090, T. 19.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-25837-e-2025-2090-k-bf8b8da732d1