Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/23147 E. 2025/4943 K. – Hizmet Nedeniyl

Konu: Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/23147
Karar No
2025/4943
Karar Tarihi
Konu
Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2015/235 E., 2015/886 K. SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM: Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: ''21.11.2012'' olan suç tarihi, gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilmiş ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Sanık ...'ın katılan şirket ile imzaladığı finansal kiralama sözleşmesine istinaden bir adet lazer cihazı ve bir adet soğutma cihazını teslim almasına rağmen kira sözleşmesindeki yükümlülükleri yerine getirmediği, katılan şirket tarafından sanığa 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanununun 23. maddesi uyarınca fesih ihbarnamesi gönderilerek 60 gün süre verildiği, süresinin dolmasına ve sözleşmenin fesholmasına rağmen sanığın finansal kiralama konusu cihazları teslim etmeyerek kaçırdığı iddia edilen olayda; suç tarihinde yürürlükte bulunan mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'ndaki sözleşmeden doğan davaların ticari dava niteliğinde bulunduğu yönündeki 31. madde hükmüne benzer bir düzenlemenin inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 6361 sayılı Finansal Kiralama Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu’nda yer almaması ve finansal kiralama sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan sanığın kira konusu aracı ticari bir işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kiralamamış olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilerek yapılan incelemede; Sanığa yüklenen "güveni kötüye kullanma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 17.09.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/23147, K. 2025/4943, T. 22.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-23147-e-2025-4943-k-8d765f0f4eff