Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/15565 E. 2024/8860 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/81 E., 2018/1071 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği mahkemece yasa yolu bildirimindeki temyiz süresi ile ilgili yanıltma nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma üzerine yapılan yargılamada, Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık aracılığıyla, katılana 10.000,00 Türk lirası ödemesi halinde kendisini kamuda işe yerleştirebileceğine dair sözler söyleyip, hileli hareketlerle aldattığı katılanın olay tarihinde bahsedilen meblağı temyiz dışı sanığa ödemesini ve temyiz dışı sanığın da bu parayı kendisine vermesini sağlayarak, haksız şekilde menfaat temin ettiği iddiası ile kamu davası açıldığı, sanığın edimi yerine getirmemesi nedeniyle uzlaştırma sağlanamadığı, katılanın beyanı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. İlk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarih ile uzlaştırmanın sonuçsuz kaldığı tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu ve gerekçeli karar başlığında 2012 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, maddi menfaatin temin edildiği 11.10.2012 tarihi olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2018 tarihli 2018/81 Esas, 2018/1071 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.