Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/13974 E. 2023/6301 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/13974
Karar No
2023/6301
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/256 E., 2018/175 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli, 2016/32 Esas, 2016/238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 ve 53 üncü maddeleri ile uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ile 11.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli, 2016/32 Esas, 2016/238 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 25.10.2017 tarihli ve 2017/20777 Esas, 2017/21423 Karar sayılı ilâmıyla; "Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma sonrası Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2018 tarihli ve 2017/256 Esas ve 2018/175 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 ve 53 üncü maddeleri ile uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile 11.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyizi; atılı suçu işlemediğine, hükmün usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. Katılanın, sahibi oldukları devre mülkün satışına aracılık etmesi için sanık ile telefonda görüşerek anlaştıkları, sanığın, katılana devre mülke alıcı bulduğunu belirterek vermiş olduğu hesap numarasına para yatırmasını istediği, katılanın da toplamda 14.310,00 TL parayı 27.03.2013 tarihinde sanığın hesabına yatırdığı ancak buna rağmen devre mülk için herhangi bir alıcının olmadığı gibi sanığın almış olduğu parayı da iade etmediği, bu şekilde sanığın atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir. 3. Mahkemesince, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir. 4. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir. 5. Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE 1. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2018 tarihli ve 2017/256 Esas ve 2018/175 Karar sayılı kararında, katılan beyanı, sanık savunması, uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamından sanığa atılı suçun sübut bulduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2018 tarihli ve 2017/256 Esas ve 2018/175 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/13974, K. 2023/6301, T. 20.09.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-13974-e-2023-6301-k-b3957ba97ce1