Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2020/6563 E. 2023/8872 K. – Açığa İmzanın

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/532 E., 2015/614 K. SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2013/532 Esas, 2015/614 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 209 uncu maddesinin, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz talebi, savunma hakkının kısıtlandığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yüklenen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 209 uncu maddesine uyan takibi şikâyete bağlı bulunan açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu, 03.12.2015 tarihli hükümden sonra temyiz aşamasında katılan vekilinin vekâletnamesindeki yetkiye dayanarak, 26.04.2016 havale tarihli dilekçe ile dava dosyasındaki şikâyetten feragat ettiği anlaşılmakla; 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, şikâyete tabi suçlarda şikâyetten vazgeçme hüküm kesinleşinceye kadar kullanılabilen ve ceza davasının düşmesine yol açan bir işlem olup, aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince vazgeçmeyi kabul etmeyen sanığı etkilemeyeceği anlaşılmakla, şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2013/532 Esas, 2015/614 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2023 tarihinde karar verildi.