Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2020/6011 E. 2023/7008 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/554 E. 2015/345 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2014/554 Esas, 2015/345 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası , 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerin uygulanması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; Mahkemece eksik inceleme ve yeterli olmayan delil ile karar verildiği, lehe hükümlerin uygulanmadığı, verilen kararın hakkaniyete ,usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın olay tarihinde ...Sokak üzerinde denetim yapan kolluk görevlilerince şüphe üzerine durdurulmak istendiği, sanığın kaçması üzerine kolluk güçlerince kovalamaca sonucu zor kullanılarak yakalandığı, polis merkezine adli işlemler için götürüldüğünde üzerinde mağdur ... Bulduk adına düzenlenen ancak sanığın fotoğrafının bulunduğu ... belge numaralı bir adet sürücü belgesi ele geçirildiği anlaşılmıştır. 2. İstanbul Kriminal Polis laboratuarı Müdürlüğü’nün 18.11.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre söz konusu belgesinin tamamen sahte olarak hazırlanıp düzenlendiği belirlenmiştir. 3. Sanığın alınan savunmasında özetle, adli makamlar tarafından arandığı için akrabası olan mağdurun sürücü belgesi fotokopisi ile sürücü belgesini düzenlentirdiğini beyan etmiştir. 4. Mahkemece suça konu sürücü belgesinin duruşmaya getirtildiği ,özelliklerinin duruşma tutanağına geçirildiği ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu tespit edilmiştir. 5. Adli emanete kayıtlı sürücü belgesinin dosyada delil olarak bulundurulmasına karar verilmiştir. 6. Mahkemece iddianame, sanığın ikrarı, mağdurun beyanı, sürücü belgesi, uzmanlık raporu, üst arama ve yakalama tutanağı birlikte değerlendirilerek, sanığın üzerinde bulunan sürücü belgesinin sahte olduğu, kimlik bilgilerinin mağdura ait olduğu, fotoğrafın sanığa ait olduğu, belgenin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu anlaşılmakla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Tekerrüre esas alınan ilama konu suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olması nedeniyle Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.03.2008 tarihli ve 2007/274 Esas, 2008/95 Karar sayılı kararının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tekerrüre esas olamayacağı, hususları dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2014/554 Esas, 2015/345 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.03.2008 tarihli ve 2007/274 Esas, 2008/95 Karar sayılı ilamı" ibaresinin çıkartılarak, yerine " Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.12.2011 tarihli 2011/233 Esas, 2011/525 Karar sayılı ilamı" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.