Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2020/2283 E. 2024/9524 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/118 E., 2018/201 K. SUÇ : Mühür Bozma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2018 tarihli ve 2018/118 Esas, 2018/201 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Eskişehir 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2017 tarihli ve 2017/116 Esas, 2017/267 Karar sayılı kararının "Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/11480 esas, 2013/15670 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, mühür bozma suçunun oluşabilmesi için kanunun veya yetkili makamların emri uyarınca konulmuş bir mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi gerektiği, ihaleye dayalı olarak elektrik dağıtımı yapan ve kamu görevlisi statüsü bulunmayan özel şirket görevlilerince yapılacak mühürlemelerin ihlali durumunda, anılan suçun oluşmayacağı cihetle, somut olayda, özelleştirme uygulamaları neticesinde elektrik dağıtım ve satışının Osmangazi Elektrik Dağıtım A.Ş.'ne 31/05/2010 tarihinde devredilmesi ve sanığın da mühür bozma eylemini 16/02/2012 tarihinde gerçekleştirmiş olması karşısında, mühür bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 27.11.2017 tarihli ve 2017/16115 Esas, 2017/8177 Karar sayılı ilamıyla "16.02.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 02.02.2012 günlü mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan ...'nin mühürleme tarihinden önce 31.05.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; ihbarnamedeki kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12.04.2017 tarih ve 2017/116 E., 2017/267 K. sayılı hükmünün CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine," şeklinde karar verilmesine rağmen, mahkeme tarafından dosyanın yeniden esasa kaydedilerek sanığın beraatine ilişkin verilen hükmün hukuki değerden yoksun ve temyizen incelenecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.07.2024 tarihinde karar verildi.