Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/6860 E. 2023/8433 K. – Resmi Belgenin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/506 E., 2015/1439 K. SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Nazilli 1.Sulh Ceza Mahkemesinin, 09.05.2014 tarihli ve 2014/361 Esas, 2014/535 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 206 ncı maddesinin birinci fıkrası,62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2. Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2015 tarihli ve 2015/2 Esas, 2015/186 Karar sayılı ilamı ile sanığın denetim süresi içinde suç işlediği ihbarı üzerine tekrar ele alınan dosyada Nazilli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/506 Esas, 2015/1439 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5237 sayılı Kanun’un 206 ncı maddesinin birinci fıkrası,62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak mahrumiyetlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafi, hükmü süre tutum dilekçesi ile temyiz etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. 08.03.2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasına ilişkin tutulan kaza tespit tutanağında; temyiz dışı sanık İbrahim'in tek taraflı trafik kazasına karıştığı, suç tarihinde düzenlenen iki ayrı tutanakta ise sanığın ve temyiz dışı sanığın çelişki beyanlarında araç sürücüsünün sanık olduğunu beyan etmeleri üzerine alınan ifadeleri uyarınca sanığın üzerine atılı suç üstlenme suçunu işlediği iddia olunmuştur. 2. Temyiz dışı sanık...savunmasında; tek başına aracı ile seyri sırasında kaza yaptığını, alkollü olduğunu, sanığın kendisine acıdığı için aracı kendisinin kullandığını beyan ettiğini ifade etmiştir. 3. Sanık savunmasında; İbrahim'in olay günü alkollü şekilde kaza yaptığını, maddi durumu iyi olmadığı için ve ceza almasını yeğenleri için istemediğini, yardım etmek için böyle bir beyanda bulunduğunu ifade etmiştir. 4. Mahkeme, sanık hakkında suç üstlenme suçundan kamu davası açılmış ise de, üstlendiği iddia olunan suç alkolün etkisi altındayken araç kullanarak trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu olup; alkolsüz bir kişinin alkollü araç kullanma eylemini üstlenme imkanı olmadığından, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturduğu kabulü ile mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 5. Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2015 tarihli ve 2015/2 Esas 2015/186 Karar sayılı ihbar yazısı ile sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği ve bu şekilde denetim süresini ihlal ettiği sabit olduğundan, açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu işlediği yönünde mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işleyen temyiz dışı sanık İbrahim'in yargılanmasının engellenmesine imkan sağlamak için aracı kendisinin kullandığı yönünde beyanda bulunan sanık ...'in alkolsüz olması nedeniyle üstlendiği fiilin kendisi yönünden suç oluşturmaması dikkate alındığında, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinde düzenlenen "suçluyu kayırma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması, 2. Kabule göre de; a. Sanığa isnat edilen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden; 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli, 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, b. Gerekçeli karar başlığında 14.03.2014 olarak belirtilen suç tarihinin "08.03.2014" olduğunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nazilli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/506 Esas, 2015/1439 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde karar verildi.