Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/4684 E. 2023/3125 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Beraat Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/1289 Esas, 2015/302 Karar sayılı kararının, şikâyetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Kovuşturma evresinde usulüne uygun şekilde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın şikâyetçi vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 238 inci maddesi uyarınca davaya katılma isteminde bulunmadığı; katılan sıfatının olmadığı ve bu nedenle hükmü temyiz etme yetkisi de bulunmadığı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği hükmün resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilininin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.