Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/25955 E. 2013/12409 K. – Memur Olmayan

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine 1- Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı ve benzer kararlarında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği gibi rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle; sanık ...’ın savunmasında, diğer sanıklarında arasında bulunduğu bir kaç fırın sahibi birleşerek bir ortaklık kurduklarını, tüm işlemlerin tek elden yetkilisi olduğu Ekin Fırın üzerinden yürütüldüğünü, beraat eden sanık ...’in çeklerinin ve evraklarının kasada bulunduğunu, o tarihlerde katılan şirketin yetkilisi ... isimli şahıstan maya aldıklarım ve bunun karşılığında suça konu çekleri sanık ...'in bilgisi ve rızası dahilinde kendisinin ve sanık ...'ın düzenleyip verdiğini beyan etmesi, aynı şekilde diğer sanık ...'ın da Memiş’in rızası dahilinde çekleri düzenleyip verdiklerini savunması karşısında, her ne kadar sanık ... çeklerin imzalanmasında rızası bulunmadığını beyan etmişse de, gerçeğin ve suça konu çeklerin sanıklar tarafından ...'un bilgisi ve rızası üzerine düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti bakımından; öncelikle çekin verildiği katılan şirketin Eskişehir bayiisi ... ile sanık ...’ın aşamalı savunmalarında ve temyiz dilekçesinde isimlerini belirttiği fırın sahipleri .... ....'un tanık olarak olay hakkındaki bilgileri sorulup daha önce de sanıklar tarafından ... adına imzalanıp ödenen çekler olup olmadığı ilgili bankadan araştırılıp gerektiğinde çek/çeklerin verildiği kişilerde tanık olarak dinlenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun taktir ve tayini yerine eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de, 2-Sanıkların eylemine uygun bulunan resmi belgede sahtecilik suçunun yaptırımının, 765 sayılı TCK.nun 342. maddesinin 1. fıkrasında 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis olup, 5237 sayılı TCK.nun 204. maddesinin 1. fıkrasında 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanık lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK. nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, cezanın alt ve üst sınırları gözetilerek alt sınırdan ayrılarak hüküm kurulması ve mahkemece yapılan lehe yasa değerlendirilmesinde 765 sayılı TCK’nun 342/1. maddesi ile hüküm kurulduğu takdirde temel hapis cezasının 3 yıl hapis olarak belirleneceğinin belirtilmesi karşısında; cezaların üst sınırı nazara alındığında 5237 sayılı Yasanın 204/1. madde ve fıkrası ile yapılacak uygulamada temel hapis cezasının 3 yıldan daha az takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, lehe yasa değerlendirmesi yapılırken her iki yasa hükümleri uyarınca da alt sınırdan ayrılarak temel hapis cezasının 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilip yazılı şekilde uygulama yapılması, Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.