Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/24868 E. 2013/13911 K.

Konu: Değişen Suç Vasfına Göre Görevi Kötüye Kullanmak

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2012/24868
Karar No
2013/13911
Karar Tarihi
Konu
Değişen Suç Vasfına Göre Görevi Kötüye Kullanmak

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Değişen suç vasfına göre görevi kötüye kullanmak HÜKÜM : Sanık ... hakkında; mahkumiyet Sanık ... müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü. I)Sanık ... hakkında verilen karara karşı müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz edilebilecek hükümlerden olmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nun 264/2. maddesi uyarınca başvurusunun itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, II)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarına gelince: Evlendirme memuru olarak görev yapan sanığın, evlenme iradelerini ortaya koyan şahısları nikah şahitleri olmadan evlenme işlemlerini yaparak, şahitlere sonradan evlenme defterini imzalatmasında sahtecilik suçunun unsurlarının bulunmadığı ancak eylemin “görevi kötüye kullanmak” suçunu oluşturacağı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa değişen suç vasfına göre yüklenen "görevi kötüye kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 11.12.2000 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/24868, K. 2013/13911, T. 30.09.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2012-24868-e-2013-13911-k-0251adb8379f