Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/17147 E. 2013/18372 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62/1, 53, 58/6-7. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ve belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve infazından sonra da denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- Sanığın, şikayetçiler ... ve ...'a borç para verdiğini karşılığında da suça konu senetleri aldığını savunması, temyiz dilekçesine ekli karşılıklı ibraname başlıklı fotokopi belgelerde; şikayetçilerin borçlarının tamamını ödemiş olmaları nedeniyle sanığın icra takiplerinden feragat ettiğine dair ibare mevcut olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, suça konu belgelerin şikayetçilere gösterilerek beyanlarının alınması, sanık ile şikayetçiler arasında gerçek bir alacak-borç ilişkisi bulunup bulunmadığı araştırılarak, alacak-borç ilişkisinin varlığının tespiti halinde sonucuna göre eylemin 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesi kapsamında bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı amacıyla resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde değerlendirilip tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, 2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan önceki hükümlülüğünün 12.04.2005 tarihinde infaz edildiği, suç tarihi itibariyle 3 yıllık sürenin geçtiği gözetilmeden hakkında TCK’nun 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, 3- Suça konu senetlerin icra takibine konu edildiği 04.09.2008 tarihinin suç tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığına “10.03.2008” şeklinde yanlış yazılması, 4- Sanığın her bir eylemi nedeniyle ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, CMK’nun 230-232. maddelerine aykırı olarak toplu hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.