Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/11721 E. 2011/23769 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : 213 sayılı yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 80. maddelerinin 3'er kez uygulanarak sanığın 3 kez 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2004 takvim yılında sahte fatura kullanılarak kurumlar vergisi ziyaına neden olunması karşısında anılan yılla ilgili gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 01.05.2005 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüş, Lehe yasa değerlendirmesi yapılmaması , 213 sayılı V.U.K'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80. maddeleri uyarınca tayin olunan sonuç cezalar açıkça lehe olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır. I-2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan hükümlere yönelen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi taktir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükümlerinin istem gibi ONANMASINA, II-2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 26.11.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. ile 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.