Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/6117 E. 2010/11671 K.

Resmî evrakta sahtecilik suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1, 80, 59. maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/03/2005 tarihli ve 2002/395 esas, 2005/32 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine yapılan yargılama sonunda sanığın 765 sayılı Kanun'un 342/1, 80, 59. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 17/12/2007 tarihli ve 2007/335-437 sayılı ek kararının tüm dosya kapsamına göre; Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/03/2005 tarihli kararı ile ilgili olarak yapılan incelemede; Kayden 20/03/1982 doğumlu olup, suçun islendiği 07/10/1998 tarihinde 18 yasını ikmal etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 55/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında, Aynı Mahkemenin 17/12/2007 tarihli ek kararı ile ilgili olarak yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11/07/2006 tarihli ve 190-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi gerektiği cihetle, somut olay açısından temel cezaların ve artırım maddesinin alt sınırdan ve indirim maddelerinin de en üst hadden uygulanması hâlinde 5237 sayılı Kanun'un 204/1, 43/1, 31/3. maddelerinin 5377 sayılı Kanun ile vaki değişiklikten önceki düzenlemesi ve 62. maddeleri ile yapılacak uygulamanın sonuç ceza itibarıyla, 765 sayılı Kanun'un 342/1, 80, 55/3 ve 59. maddelerinin uygulanması ile bulunacak cezaya göre daha lehe olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunmasında; isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 23/03/2010 gün ve 2009/2864/18036 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 08.04.2010 gün ve sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü: İncelenen dosya içeriğine göre, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünceler yerinde bulunduğundan, Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2005 gün ve esas,sayılı kararı ile aynı mahkemenin 17.12.2007 gün ve esas, 2007/437 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince karar verilmesi mümkün olmakla; hükümlünün, Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2005 gün ve esas, 2005/32 sayılı kararına konu resmi belgede sahtecilik suçundan hükümlünün eylemine uyan 765 Sayılı TCK’nın 342/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edildiği üzere 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, suçun zincirleme biçimde işlendiği anlaşıldığından aynı Yasanın 80. maddesi uyarınca cezası 1/6 oranında artırılarak 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suç tarihinde 15 yaşını bitirip 18 yaşını bitirmediği anlaşılan hükümlünün aynı Kanunun 55/3 maddesi uyarınca cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 59. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 11.07.2006 gün ve 190/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi gerektiği cihetle, somut olay açısından temel cezaların ve artırım maddesinin alt sınırdan ve indirim maddelerinin de en üst hadden uygulanması halinde 5237 sayılı TCK’nın 204/1, 43/1, 31/3. maddesinin 5377 sayılı Yasa ile vaki değişiklikten önceki düzenlemesi ve 62. maddeleri ile yapılacak uygulamanın sonuç ceza itibariyle, 765 sayılı TCK’nın 342/1, 80, 55/3 ve 59. maddelerinin uygulanması ile bulunacak cezaya göre daha lehe olduğu anlaşılmakla, hükümlünün Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2007 gün ve 2007/335 esas, 2007/437 sayılı kararına konu resmi belgede sahtecilik suçundan eylemine uyan ve lehe olduğu anlaşılan 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesi uyarınca takdiren 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, suçun zincirleme biçimde işlendiği anlaşıldığından aynı Yasanın 43. maddesi uyarınca cezası 1/4 oranında artırılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suç tarihinde 15 yaşını bitirip 18 yaşını bitirmediği anlaşılan hükümlünün 5237 sayılı TCK’nun 31. maddesinin 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasa ile değişmeden önceki 3. fıkrası uyarınca cezası yarı (1/2) oranında indirilerek 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak hükümlünün sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza üzerinden yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.