Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/17025 E. 2013/1378 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği, Görevi Kötüye Kullanmak, Görevi İhmal, Nitelikli Dolandırıcılık HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., ...: Beraat Sanık ... müdafiinin yasal koşulları oluşmayan duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü: I- Sanık ... müdafiinin aynı zamanda sanık ... müdafii olup 28.05.2009 tarihinde tefhim edilen hükme karşı 29.05.2009 havale tarihli temyiz dilekçesiyle sadece sanık ... yönünden temyiz talebinde bulunduğu, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten 11.06.2009 havale tarihli dilekçeyle sanık ... için yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olmadığı anlaşıldığından vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II- Memurun resmi belgede sahteciliği suçundan sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetlerine dair hükümlere yönelik sanık ... müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Suça konu hakedişlerden ikincisinin 06.11.2002, üçüncüsünün ise 07.10.2003 tarihlerinde düzenlenmesi nedeniyle eylemler arasındaki zaman aralığı dikkate alındığında sanıkların yenilenen suç kastıyla hareket ettikleri, farklı yıllarda işlenen eylemlerin her birinin ayrı suç oluşturacağının gözetilmemesi ve hükmolunan cezanın TCK'nun 43/1. maddesi gereğince artırılmasından sonra bulunan 3 yıl 16 ay 15 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sonucu 3 yıl 7 ay 22 gün yerine yazılı şekilde 2 yıl 19 ay 22 gün olarak sonuç cezanın belirlenmesi isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, suçun unsurlarının oluşmadığına, Cumhuriyet savcısının ise, 765 sayılı Yasanın daha lehe olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, III- "Görevi Kötüye Kullanmak" suçundan sanık ...'in, "görevi ihmal" suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın, "nitelikli dolandırıcılık" suçundan ise sanık ...'ın beraatlerine dair hükümlere yönelik katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen suçların tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 07.10.2003’den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.