Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/22460 E. 2012/15617 K. – Memurun Resmi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/2, 62, 53. maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis cezası, hak yoksunluğu Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafisinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak: 1- Hükmü temyiz etmeyen sanık ...’un ... isimli kişi ile gayri resmi olarak evli olduğunu, yurt dışında bulunan eşinden bir oğlu olup oğluyla yurt dışına gidebilmek amacıyla eşinin kendisine evlenmek için vekalet gönderdiğini, resmi nikah yapmak için kayınbiraderi ile muhtara gidip evrakları imzalandığını beyan etmesi ve dosyadaki nüfus kayıt örneğinden ...’dan olma bir çocuğu bulunduğunun anlaşılması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından; evlenmenin resmi işlemleri için rızası bulunup bulunmadığının belirlenmesi için ...’un ifadesine başvurulup olay tanıkları durumunda bulunan kişiler dinlenerek evlenme işleminin Hüseyin’in de izni ile yapıldığının anlaşılması halinde 765 sayılı TCK’nun 347.(5237 sayılı TCK’nun 211) maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması ve toplanan deliller değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun sonucuna göre takdir ve değerlendirmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre: 2-Memurun resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK’nun 339/1. maddesinde 3 yıldan 10 yıla, 5237 sayılı TCK.nun 204/2. maddesinde ise, 3 yıldan 8 yıla kadar hapis olmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde, hapis cezasının eşit olacağı 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluğu güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun aleyhe olduğu gözetilmeden ve 01.06.2005 gün yürürlüğe giren 5252 Yasanın 9/3. maddesi uyarınca olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun hükümleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi gerekirken, ne şekilde uygulama yapıldığı denetime olanak verecek şekilde gösterilmeden, 5237 sayılı Yasanın sanık lehine olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.