Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/20984 E. 2010/8216 K.

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ve ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 504/3, 80, 522. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 8 ay 20 gün ağır hapis ve 21.000.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmalarına dair Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2002 tarihli ve 2001/384 esas, 2002/49 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, adı geçen sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f, 53/1, 50. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin, aynı Mahkemenin 27/10/2005 tarihli ve 2001/384 esas, 2002/49 sayılı ek kararın tüm dosya kapsamına göre. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa yada cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20.10.2009 gün ve 2009/12252/59269 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 05.11.2009 gün ve KYB.2009244688 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü: İncelenen dosya içeriğine göre, ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 11.07.2006 gün ve 190/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamede yer alan bu yöndeki düşünce yerinde görüldüğünden, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2005 gün ve 2001/384 esas, 2002/49 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.