Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/13702 E. 2010/162 K. – Resmi Mercilere

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi mercilere yalan beyan HÜKÜM : 765 s.y. TCK.nın 343/2, 59/2.mad.ge. 10 ay hapis cezasına ilişkin Daha önce hırsızlık suçlarından 14.08.2000 ve 14.11.2001 tarihlerinde kesinleşmiş mahkumiyetleri bulunan sanık hakkında 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, O Yer C.Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak: 1-Sarıyer 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/352-974 karar sayılı dosyasına konu hırsızlık suçuyla ilgili yakalanmasından itibaren ismini ... olarak belirtip bu şekilde dava açılmasına neden olan sanığın davanın tüm aşamalarında ismini yalan beyan ettiğinden bahisle açılan kamu davasında, ... hakkında verilen 26.09.2002 tarihli mahkumiyet hükmünün sanığa tebliğ ve temyiz edilip edilmediği araştırılarak en son beyanda bulunduğu tarihin saptanmasından sonra suç tarihinin belirlenmesi yerine hırsızlık suçunun işlendiği 07.03.2002 tarihi suç tarihi olarak kabul edilerek eksik soruşturmayla hüküm kurulması, 2-5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı TCK. ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi yerine, uygulamalı karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, 3-765 Sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek ceza tayin edilmesine göre; Bakırköy 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.1997 gün ve 377-1464 sayılı mahkumiyet hükmüyle verilen hapis cezasının 10.07.2000 tarihinde infaz edildiği dikkate alınarak tekerrüre esas sabıkası nedeniyle 765 Sayılı Yasanın 81. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, 5237 Sayılı Yasanın 7/3 maddesi hükmü yanlış yorumlanarak 5237 Sayılı TCK. nunda karşılığı olmadığı ve infaz müessesesi olduğundan bahisle uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, Yasaya aykırı, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.