Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/12582 E. 2010/14428 K. – Resmi Evrakta

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık HÜKÜM : 1-765 sayılı TCY'nın 342/1 md.si uyarınca 2 yıl hapis cezası 2-5237 sayılı TCY'nın 157, 52 maddeleri uyarınca 1 yıl apis ve 1.000 YTL adli para cezası I-Sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkümiyet hükmüne yönelik müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Daha önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetleri bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı TCK. nu ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun bütün hükümleri olaya uygulanıp ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun sabit olmadığına, suçun özel belgede sahtecilik olduğuna yönelen, katılanlar vekilinin ise az ceza verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II-Sanık hakkında “dolandırıcılık” suçundan verilen mahkümiyet hükmüne yönelik müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: I- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 28.12.2004 gün ve 2004/173 –228 Sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın bankanın maddi varlığı olan çeki düzenleyip kullanarak dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, eyleminin 765 Sayılı TCK.nun 504/3- (5237 Sayılı TCK.nun 158/1-f) maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, II-5237 Sayılı TCK’nun 61.maddesi uyarınca elde edilen haksız menfaatin miktarı gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi, III-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan alt soy üzerindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.