Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/2583 E. 2011/23820 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık-Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2008/2583
Karar No
2011/23820
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık-Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık-Sahtecilik HÜKÜM : a. TCK.nun 158/1-j, 43/1, 62/1, 52/3-4 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 12.900 YTL apc. I-Sanığın, şikayetçi ...'ın katılan banka hesabındaki 4.639 lira parasını sahte kimlikle çekmek suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Şikayetçi ...'ın, kredi kartı hesabındaki parasından 1.561,60 liranın Şener Güldal adına havale edilerek sahte sürücü belgesiyle çekilmeye kalkışılmasından dolayı ... hakkında kamu davası açılmış olup, sanık ... hakkında açılmış bir dava ve verilmiş bir karar bulunmadığından anılan eylemle ilgili tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı Yasa uyarınca hüküm kurulduğu esnada, temel cezanın tayininde, anılan yasanın 61.maddesi uyarınca elde edilen haksız yararın pek fahiş olduğunun nazara alınmaması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin, yerinde görümeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine, “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanığın, katılan bankadan sahte belgelerle kredi kartı almak suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarına gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen dolandırıcılık suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en son suçun işlendiği 09.03.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2008/2583, K. 2011/23820, T. 21.12.2011, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2008-2583-e-2011-23820-k-f5791bc9d93d