Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/17654 E. 2010/3584 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : 765 sayılı TCK 503/1, 522/1, 523, 647/4, TCK 72. maddelerine göre 3.076 YTL adli para cezası Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında, bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Mahkemece 09.07.2007 tarihli 765 sayılı Yasa ile 5237 Sayılı Yasanın ayrı ayrı denetime olarak verecek şekilde uygulanmak suretiyle lehe hükmün belirlenmesi gerektiğine ilişen bozmaya uyulmasına, suça konu değerin "pek fahiş” olduğunun kabul olunmasına göre, 765 sayılı Yasanın 522. maddesinde yer alan düzenlemeye paralel olarak, 5237 Sayılı Yasanın 61/e maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkı kullanılarak kişiselleştirildikten sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilerek, 5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı TCK. ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi yerine, uygulamalı karşılaştırma yapılmadan 5237 Sayılı TCK. nunda yer alan cezanın üst sınırının fazla olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.