Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/2727 E. 2025/13682 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2885 E., 2024/4231 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/237 E., 2022/334 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü; I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının ....ilçesi ... köyünde ikamet ettiğini, Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunu, prim ödeme gün sayısının davalı Kurum kayıtlarında daha önce 9003 gün olarak gözüktüğünü, bunun üzerine davacının 17.05.2021 tarihli dilekçesi ile emekli aylığı bağlanması talebinde bulunduğunu, Kurumca prim ödeme gün sayısının 8373 gün olduğu ve 1995 yılından başlayarak 2000 yıllarına kadar ziraat odası kaydı olmaması nedeniyle ekim yapılmadığı gerekçesiyle talebinin reddedildiğini, oysa ki davacının doğduğundan bu yana ikametgahının .... ilçesi .... köyü olduğunu, köyde tarım ve hayvancılıkla geçimini sağladığını, bazı dönemlerinde ziraat odasına, tarım kredi kooperatiflerine, pancar kooperatiflerine kaydı olduğunu, bürokrasideki hatalar nedeniyle kayıtlarının silinmiş olabileceğini ileri sürerek, Kurum işleminin iptali ile davacının emeklilik için müracaat tarihinden itibaren emekli olmaya hak kazandığının tespitine ve hak ettiği emekli aylıklarının yasal faizi ile birlikte tarafına ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Bağ-Kur sicil dosyası üzerinde yapılan incelemede, 2001 yılında ekim yapılmadığı, zirai kuruluş kaydı olmadığından 31.12.2000 tarihi itibari ile sigortalılığının sonlandırıldığını, 2002 yılında haşhaş ekimine istinaden 01.10.2002 tarihi itibariyle yeniden başlatıldığını, her ne kadar 2018 yılında şeker fabrikasının hatalı vermiş olduğu belgeye istinaden aralıksız sigortalılık verilip 7143 sayılı Kanun'dan faydalandırılmış ise de yapılan yazışmalar neticesinde sigortalılık sürelerinin yeniden değerlendirildiğini ve tahsis talep tarihi olan 06.05.2021 tarihi itibariyle 8373 gün hizmetinin olduğu ve 4447 sayılı Kanun gereği 9000 gün şartı oluşmadığından talebinin reddedildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 06.05.2021 tarihi itibariyle emeklilik şartlarını sağlamış olduğunun tespiti ile tahsis talep tarihi olan 06.05.2021 tarihini takip eden ilk aydan itibaren emekli aylığı almaya hak kazanacağının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir. IV.İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının 20 00... yılları arasında çiftçilik yapmadığını, herhangi bir odaya tabi olmadığı gibi bu yıllar içinde ürün de teslim etmediğini, bu itibarla yaşlılık aylığı koşullarının da oluşmadığını, ayrıca Mahkemece Kurumun başvuru harcı ve peşin harçtan yükümlü tutulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın temyizen bozulmasını istemiştir. C. Değerlendirme ve Sonuç Uyuşmazlık, aksi Kurum işleminin iptali ile yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir. İnceleme konusu eldeki davada, Mahkemece verilen karar yerinde olmakla birlikte, Kurumun taraf olduğu davalarda, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumuna İlişkin Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun'un 36. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin, yargılama giderleri arasında olan başvuru harcı ve peşin harçtan sorumluluğuna hükmedilmesi, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. VI. KARAR Açıklanan sebpelerle, 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün İlk Derece Mahkemesi kararında (3) numaralı bendinin silinerek yerine "Davacı tarafından yatırılan 59,30 TL peşin harcın talep halinde davacı tarafa iadesine", hükmün (6) numaralı bendinin silinerek yerine "Davacı tarafın bu yargılama nedeni ile yapmış olduğu tebligat gideri, müzekkere posta gideri, bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 643,20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.