Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/13617 E. 2025/16227 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/13617
- Karar No
- 2025/16227
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2025/35 E., 2025/227 K.
İlk Derece Mahkemsince bozmaya uyularak verilen karar; taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; iş yerinde dökümcü olarak çalıştığını, davalı işveren yanında geçen ve bildirilen çalışmalarına fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı işveren vekili, davacının bildirimlerinin tam olarak ve süresinde usulüne uygun şekilde bildirildiğini, davacı iddialarının yerinde olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir. 2.Davalı Kurum vekili, işveren bildirimlerine uygun şekilde çalışmaların kayıt altına alındığını, davaya Kurumun sebebiyet vermediğini belirterek, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2022 tarih, 2021/198 E., 2022/56 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin kararına süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 13.03.2024 tarih, 2022/2390 E., 2024/781 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...Mahkemece yapılacak iş; davacının çalıştığı döküm atölyesinde, 8 inci paragrafta belirtilen işlerde söz konusu işlerin risklerine maruz kalarak fiilen çalıştığı sürelerin tespiti için yani fiili hizmet süresi zammından yararlandırılacağı sürenin belirlenmesi için iş yeri dosyası, puantaj kayıtları getirtilerek,bu dönem içinde kalan; yıllık ücretli izin, sıhhi izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerinin belirlenip çıkarılması ile bildirilen tüm süreye değil fiilen çalışılan süre için hesaplanan fiili hizmet süresi zammının verilmesinden ibarettir. .." gerekçesi ile karar bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın kabulü gerekirken kısmen kabulüne karar verilerek aleyhe yargılama giderlerine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmektedir. 2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini, davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir. 3.Davalı işveren vekili temyiz dilekçesinde; çalışmaların ağır ve yıpratıcı koşullarda geçmediğini, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini, davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı verilmesi istemine ilişkindir. Eldeki davada, davacının süre ve tarih aralığı belirtmeksizin normal kodla bildirilen çalışma süreleri için fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep ettiği, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının dökümcü olarak 5510 sayılı Kanun'un 40. maddesindeki tablonun 8 numaralı paragrafında geçen işlerde çalıştığının tespit edilmesi üzerine isabetli olarak bildirilen süreleri için fiili hizmet süresi zammı verilmesi gerektiğine dair karar verildiği, ancak davanın kabulü gerekirken davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, Davacının davalı işverenler nezdinde geçen çalışmalarının geçtiği yıllara ait bilgiler, hizmet döküm cetveli ve çalışmalarının başlangıç ve bitiş tarihlerini içeren işyeri kayıtları birlikte değerlendirildiğinde, hüküm altına alınması gereken fiili hizmet süresi zammının 390,83 gün olması gerekirken yukarıya doğru yuvarlanarak 391 gün olarak belirlenip buna göre hüküm altına alınması usûl ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle;. Davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüne, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine; İlk Derece Mahkemesi hükmünün tamamen silinerek yerine "HÜKÜM: Davanın kabulüne, 1-Davacının 01.10.2009-24.07.2020 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanunun 40. maddesinin sekizinci bendi kapsamında 2345 günlük fiili hizmeti karşılığında 390,83 gün fiili hizmet süresi zammından yararlanması gerekeceğinin tespitine, 2-Davalılar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 3-Davacı tarafın peşin yatırdığı 54,40 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine, 4-Davacı taraf vekille temsil edildiğinden 30.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 5-Davacı tarafın yaptığı 6.663,30 TLyargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, 6-Artan gider avansı varsa karar kesinleştiğinde resen yatırına iadesine, Dair, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay'a temyiz kanun yolu açık olmak üzere karar verildi. 08.07.2025" yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.