Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2022/2478 E. 2022/5666 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/2018 E., 2021/2190 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 17. İş Mahkemesi SAYISI : 2016/447 E., 2019/228 K. Dava, Mahkemece tespit edilen sigortalılık başlangıç tarihine yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı tarihin tespiti ile ödenmeyen yaşlılık aylıklarının tahsili istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dava dosyası incelendiğinde, davacının ilk olarak 28.12.2012 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu ancak Kurum tarafından 1982 yılına ait bordrosunda gün bulunmaması açıklamasıyla ve aylık bağlanması için gerekli yaş ve yıl şartlarını taşımaması gerekçesiyle talebin reddedildiği, bu sırada 25.04.2014 tarihinde açtığı dava ile sigortalılık başlangıcının 01.02.1982 tarihi olduğunun tespitini istediği; Bakırköy 18. İş Mahkemesince, davanın kabulü ile sigortalılık başlangıcının 01.02.1982 tarihi olduğunun tespitine karar verildiği, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesi ilamı ile söz konusu kararın "Davanın kabulü ile davacının 01.02.1982 işe giriş tarihinde henüz 18 yaşını doldurmadığı anlaşıldığından, 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesi gereğince 18 yaşını doldurduğu 01.05.1983 tarihinin sigorta başlangıcı olduğunun ve bu tarihten önceki çalışma süresinin prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine” sözcük ve rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile onanmasına" karar verilerek kesinleştiği, davacının Kuruma müracaat ederek kesinleşen karara göre 07.04.2016 tarihli tahsis talebine istinaden aylık bağlanmasını talep ettiği, bunun üzerine Kurum tarafından 506 sayılı Kanun'un Geçici 81/B-d maddesine göre 01.05.2016 tarihinden itibaren aylık bağlandığı, eldeki dava ile kesinleşen Mahkeme kararı ile tespit edilen 01.02.1982 tarihli sigortalılık başlangıç tarihine göre yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı tarihin tespiti ile ödenmeyen yaşlılık aylıklarının tahsilinin talep edildiği, Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Somut uyuşmazlıkta, yasal dayanağın 4759 sayılı Kanun'la değişik 506 sayılı Kanun'un geçici 81 inci maddesi olması ve işten ayrılma şartına ilişkin 506 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi hükmünün de Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmesi karşısında kabule dair Mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, davacıya 01.05.2016 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmış olmasına rağmen 2016 yılı 5. ayı da dahil edilerek mükerrer şekilde aylığın hesaplandığı mükerrer aylık çıkarıldığında alacağın 35.623,84 TL olması gerektiği anlaşıldığından alacak miktarının 36.798,89 TL olarak belirlenerek hüküm kurulması usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 nci maddesi gereğince verilen karar düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ : Bakırköy 18. İş Mahkemesi hükmünün 1. fıkra 1. bendinde yer alan “ 36.798,89TL” rakamının silinerek yerine “35.623,84 TL” rakamının yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.