Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2012/17678 E. 2012/23383 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :214-414 Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı ile davalılardan SGK Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi 1-Davacı; davalı işverene ait işyerinde 1984 tarihinden 17.04.2005 tarihine kadar hizmet akdine dayalı olarak geçen çalışma süresinin tespitine karar verilmesini istemiş olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince, mülga 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 01.05.1986-31.10.1987 tarihleri arasındaki dönem yönünden; davacının 01.05.1986-29.10.1986 tarihleri arasında 178 gün, 01.04.1987-31.10.1987 tarihleri arasından 210 gün çalıştığı çalıştığının belirgin olması karşısında, yazılı şekilde 01.05.1986-31.10.1987 tarihleri arasında 210 gün çalışmanın tespitine karar verilmiş olması, 2-506 sayılı Kanunun 60/G maddesinde “bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tâbi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir” hükmü öngörülmüştür. Maddedeki “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tâbi olanlar” sözcüklerinin, sigortalılar yararına bir yorumla, tâbi olması gerekenleri de kapsadığının kabulü gerekir. 506 sayılı Kanuna, 2422 sayılı Kanunun 6. maddesi ile getirilen bu düzenleme, anılan Kanunun Geçici 54. maddesi ile “01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında...” uygulanmayacağı hükme bağlanmış olup, davacının, geçici 54. maddesi kapsamında 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunmadığı da belirgindir. Bu nedenle,08.06.1970 doğumlu olan davacı yönünden sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşın doldurulduğu 08.06.1988 tarihi olarak kabulü, bu tarihten önceki hizmet sürelerinin ise yalnızca prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiği gözetilmeksizin karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan “01.05.1986-31.10.1987 tarihleri arasında 210 gün” ibaresinin silinerek, yerine, “01.05.1986-29.10.1986 tarihleri arasında 178 gün, 01.04.1987-31.10.1987 tarihleri arasında 210 gün” ibaresinin yazılmasına, aynı bendin sonuna “08.06.1970 doğumlu olan davacı yönünden sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 08.06.1988 tarihi olarak kabulü ile bu tarihten önceki hizmet sürelerinin ise yalnızca prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.