Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2011/11696 E. 2012/20964 K.

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi No :19-24

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi gereğince davalı işverenden rücuan alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilâmı sonrasında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381. maddesinde, mahkemenin, hazır olan tarafın iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim edeceği (yüze karşı okuyacağı), kararın tefhiminin en az 388. maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olacağı belirtilmiş, 388. maddesinde kararın içereceği konular sıralanarak, yargılama sonunda kurulan hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz yinelenmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, kuşku ve duraksama uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu bildirilmiş, 389. maddesinde, mahkeme kararı ile iki tarafa yüklenen ve verilen görev ve hakların kuşku ve duraksamayı gerektirmeyecek şekilde oldukça kolay anlaşılır ve açık yazılması gerektiği hüküm altına alınmıştır. Diğer taraftan 01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294. maddesinde, yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai kararın hüküm olduğu belirtildikten sonra 297. maddesinde hükmün kapsadığı hususlar sıralanarak, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz yinelenmeksizin, isteklerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, kuşku ve duraksama uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu bildirilmiştir. Anlaşılacağı üzere söz konusu düzenlemeler, yargıda netlik ve açıklık ilkesine uygun olarak kamu düzeni ve barışının sağlanmasını amaçlamaktadır.

İnceleme konusu davada, taraflar arasında çekişme konusu yapılan rücu alacağı karar altına alınırken, hak sahiplerine bağlanan ölüm gelirlerinin ilk peşin sermaye değerleri ayrıştırılmış olarak belirtilmeyerek, yukarıda anılan düzenlemelere aykırı ve Kurumca açılacak olası ek rücu davası yönünden kuşku ve duraksamaya yol açıcı nitelikte hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, karar ve ilam harcının eksik belirlenmesi de, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün; (1) numaralı bendinde yer alan “ve davacının talebi ile bağlı kalınarak 27.901,58 TL’nin ilk” sözcüklerinin çıkartılarak, yerine, “eş için 25.910,57 TL., kız çocuğu Gürcü için 1.991,01 TL. olmak üzere toplam 27.901,58 TL. ilk peşin sermaye değerli gelirin” sözcüklerinin yazılmasına, (2) numaralı bendinde yer alan “1.646,20” rakamlarının çıkartılarak, yerine, “1.657,35” rakamlarının yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.