Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/13462 E. 2024/24885 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1.maddeleri uyarınca 2 yıl 1ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 02.01.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/2464 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62004 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62004 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, inceleme konu suçun 19.07.2022 tarihinde işlendiği, sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alındığı belirtilen Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/227 esas, 2020/391 sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, anılan kararın 19.10.2021 tarihinde kesinleştiği ve sanığın birinci kez mükerrir olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. A. Sanık hakkında, 19.07.2022 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2022 tarihli ve 2022/32559 Soruşturma, 2022/9716 Esas, 2022/7691 sayılı iddianamesi ile Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, B. Yapılan yargılama sonucunda, Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 23.12.2022 tarihli ve 2022/1348 Esas, 2022/1786 Karar sayılı kararı ile; sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. C. Sanık hakkında, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş ise de; tekerrüre esas alınan Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.08.2020 tarihli ve 2020/227 Esas, 2020/391 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün 19.10.2021 tarihinde kesinleştiği, ancak kararda tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, bu nedenle sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminim uygulanması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2022 tarihli ve 2022/1348 Esas, 2022/1786 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; Hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafında yer alan "İKİNCİ KEZ MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE" ibaresinin çıkarılarak yerine "MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE" ibaresinin yazılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.