Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/2055 E. 2026/6577 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2022/2055
Karar No
2026/6577
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/542 E., 2018/496 K. SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma 2. İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi (fikri içtima kuralları gereği uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın fikri içtima kuralları gereği uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında ceza tayini yapılırken, artırım ve indirim yapılırken sıralamada hata yapılarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenip TCK'nın 297/1-2. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra TCK’nın 35/2. maddesinin uygulanması akabinde TCK'nın 62/1. maddesinin tatbik edilmesi ile fazla ceza tayini hukuka aykırı görülmüşse de, sanığın üzerinde yakalanan uyuşturucu maddenin cezaevi içinde yapılan kontrolde ele geçtiğinin tespiti karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kalmadığı halde teşebbüs hükümleri uygulanması karşı temyiz olmadığından ve sonuç ceza itibariyle eksik ceza tayin edildiğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Cumhuriyet sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/2055, K. 2026/6577, T. 07.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2022-2055-e-2026-6577-k-cb5b3babd226