Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/15733 E. 2024/22238 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; A. Suçun sübutuna ve vasfına, B. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, C. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, D. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, E. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkındaki hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" ilişkin ihtara yer verilmeksizin sadece "...taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edilmesine" şeklinde yapılan ihtarın, C. Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe karar verilen Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/628 Esas ve 2018/312 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan ilamın Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/357 Esas ve 2014/423 Karar sayılı ilamı olduğu ve sanığın bu ilamda yer alan suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi gereğince fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrür hükümleri uygulanan Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/625 Esas ve 2018/1056 Karar sayılı ilamının ikinci kez tekerrüre esas alınması gerekirken, Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/628 Esas ve 2018/312 Karar sayılı kararının ikinci kez tekerrüre esas alınmasının, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, A. Sanık hakkındaki adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafında yer alan "... kalan miktarın tamamının tahsil edileceğinin..." ibaresinden sonra gelmek üzere "...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin " ibaresinin eklenmesi ve "...(ihtar edildi)" ibaresinin çıkarılması, B. Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “'Sanık hakkında Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/625 Esas ve 2018/1056 Karar sayılı ilamı ile 'kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma' suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası nedeniyle, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.