Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/9021 E. 2025/7444 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/117 E., 2016/255 K. HÜKÜMLER : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet: sanık ... hakkında 2. Ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması: sanık ... hakkında 3. Ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan beraat: sanık ... hakkında TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 1. Mahkûmiyet ve beraat hükümleri yönünden onama 2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden iade Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı dışında sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A. Sanık ... hakkında ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden; Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi gereğince itiraza tabi olup, temyizi mümkün olmadığından, aynı Kanun'un 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, Tebliğname'ye uygun olarak dosyanın bu yönden incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, B. Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde; Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı TCK'nın 297/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı TCK'nın 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın iddianame uyarınca sorgusunun yapıldığı 03.05.2016 tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Açıklanan nedenle, Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak DÜŞMESİNE, C. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 1. Sanığın tek olan fiilinin "uyuşturucu madde ticareti yapma" ve "ceza infaz kurumuna uyuşturucu madde sokma" suçlarını oluşturduğu, 5237 sayılı TCK'nın 297/1. maddesinin ikinci cümlesinde, birinci fıkradaki suçun konusunu oluşturan eşyanın temin edilmesi veya bulundurulmasının ayrı bir suç oluşturması halinde, fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek cezanın yarı oranında artırılacağı öngörüldüğünden, sanık hakkında tamamlanmış “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçu ile “ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma” suçundan ayrı ayrı uygulama yapılarak sonuç cezaların bulunması, daha ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın 5237 sayılı TCK'nın 297/1. maddesinin ikinci cümlesi gereğince yarı oranında artırılarak sonuç cezanın saptanması ve böylece bu suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, 2. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler göz önüne alınarak, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.