Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/6120 E. 2025/2510 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/7 E., 2016/156 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya, aralarındaki bağlantı nedeniyle, Dairemizin 2019/2277 sırasında kayıtlı Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2014/25 Esas ve 2014/491 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir. 1. 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi gereğince "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayininin gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesinde yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği, sanığın savunmasının alındığı 10.12.2014 tarihinde 6545 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayinini gerektirdiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilerek, sanığın savunma hakkının kısıtlanması, 2. Bağlantılı dosyadaki bilgi ve belgeler de dikkate alınarak; sanık hakkında 14.10.2013 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma eyleminden dolayı 21.12.2013 tarihli iddianame ile temyiz konusu bu davanın açıldığı; sanığın 03.10.2013 tarihinde işlediği başka bir uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı 06.11.2014 iddianame tarihi ile dava açıldığı ve birlikte incelenen Dairemizin 2019/2277 esasında kayıtlı Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2014 tarihli ve 2014/25 Esas, 2014/491 Karar sayılı dosyası ile yargılamasının yapıldığı, her iki suçun işlenişindeki özellikler de dikkate alınarak, her iki dosyanın suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, belirtilen davaların birleştirilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerinin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışıldıktan sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname'ye uygun olarak, hükmün BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde, oy birliği ile karar verildi.