Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/1283 E. 2025/4093 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/29 E., 2015/276 K. SUÇLAR : a. Uyuşturucu madde ticareti yapma b. 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜMLER : 1. Mahkûmiyet ( 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan) 2. Beraat (Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 1. Onama ( 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri yönünden) 2. Bozma (Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükümleri yönünden) Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Sanıkların aralarında menfaat çatışması olduğu anlaşıldığı halde, sanıkların farklı müdafiler eşliğinde savunmalarının alınması gerektiği düşünülmeyerek 02.05.2014 tarihli duruşmada her bir sanığın aynı müdafii ile temsil ettirilerek sorgularının yapılması, 2. 11.06.2015 tarihli duruşmada sanıklar müdafiinin menfaat çatışması sebebiyle yalnızca sanık ... müdafiiliği görevini üstlendiği ve sanık ...'in müdafiisi bulunmadığı aşamada hakkında hüküm verildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi gereğince "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanık ...'in üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayininin gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesinde yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği, hüküm tarihinde, 6545 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayinini gerektirdiği gözetilmeden, sanık ...'in müdafii huzurunda ifadesinin alınmaması, Yargılamanın bu şekilde yürütülüp sonuçlandırılması sebebiyle, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. ve 152. maddeleri ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/b. maddelerine muhalefet edilmesi suretiyle, sanıkların savunma haklarının kısıtlanması, Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Tebliğnameye beraat hükümleri yönünden uygun, mahkûmiyet hükümleri yönünden aykırı olarak, hükümlerin BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.