Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2020/9157 E. 2023/9602 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2020/9157
Karar No
2023/9602
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma, 2. Çocuğun alıkonulması HÜKÜMLER : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat, 2. Çocuğun alıkonulması suçundan mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 1. Beraat kararın onanması, 2. Mahkûmiyet kararının bozulması Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 inci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.03.2013 tarihli ve 2012/11332 Esas, 2012/198805 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2013 tarihli ve 2013/142 Esas, 2013/472 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya görevli İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir. C. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2013/225 Esas, 2015/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, çocuğun alıkonulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet kararı yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Sanık müdafiinin çocuğun alıkonulması suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemi özetle; 1. Sanığın kastı bulunmadığına, 2. Başka suçlardan sabıkası olması nedeniyle polise başvurmaya korktuğuna, 3. Sanığın elde ettiği bir fayda olmadığına ve pişman olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mağdur çocuğun kan ve idrarında sanık ... tarafından verilmiş uyuşturucu madde olabileceği hususunda kesinlik mevcut olmadığı, tam aksine sanığın mağdur çocuğa uyuşturucu madde verdiğine ilişkin dosyaya yansımış ciddi herhangi bir delil mevcut olmadığı, sanık ...'nın üzerine atılı ve 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasındaki suçu işlediğine ilişkin çok ciddi şüphe sebebinin var olduğu gerekçesiyle sanığın beraatine; mağdur çocuk beyanları, tanık anlatımı ve sanıkların savunmalarına göre; mağdur çocuğun sanıkların birlikte yaşadıkları evde kaldığı hususunda ihtilaf bulunmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçun oluşumuna mağdur çocuğun rızasının engel olmadığı, mağdur çocuğun sanıkların yanında kalmasında sanıklarca ailesi veya yetkili makamların haberdar edilmediği, bu hal karşısında sanık bakımından üzerlerine atılı olan 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasındaki suçun oluştuğu gerekçesi ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE A. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemenin, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Çocuğun alıkonulması suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin; 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresinin kesen son işlemin 02.04.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR A. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin; Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2013/225 Esas, 2015/84 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Çocuğun alıkonulması suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin; Gerekçenin (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istediği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/9157, K. 2023/9602, T. 08.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2020-9157-e-2023-9602-k-71d925610892