Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2019/3437 E. 2025/3175 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanık hakkında, tekerrürü oluşturan mahkûmiyetlerinden daha ağır cezayı içeren (Kapatılan) Domaniç Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2012 tarihli ve 2010/14 Esas, 2012/14 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 107/2. maddesi uyarınca uyarınca hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis cezasına ilişkin hüküm yerine, Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2011 tarihli ve 2008/566 Esas, 2011/324 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 86/2. ve 86/3-c maddeleri uyarınca hükmolunan 5.400,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmünün tekerrüre esas alınması, 2- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler göz önüne alınarak, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın ve durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 1- Hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin bölümünün çıkartılarak yerine "Sanık hakkında tekerrür oluşturan ilamlardan en ağır cezayı içeren (Kapatılan) Domaniç Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2012 tarihli ve 2010/14 Esas, 2012/14 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 107/2. maddesi uyarınca uyarınca hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis cezası nedeniyle, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. Maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; ancak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında tekerrüre esas alınan ceza miktarının 5.400,00 TL adli para cezası olarak dikkate alınmasına" ibaresinin eklenmesi, 2- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan duruma göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibarelerinin yazılması, Suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.