Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/788 E. 2026/3950 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/385 E., 2025/384 K. SUÇ : Faili gayri muayyen şekilde adam öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükümlü hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.1985 tarihli ve 1984/218 Esas, 1985/43 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında; katılan ...'a yönelik faili gayri muayyen şekilde adam öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 448, 62, 65/3 51/1, 59, 81/1, 31, 33. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Ağır Ceza İlamat Masasının 14.10.2025 tarih ve 2015/1-11874 sayılı uyarlama talebi üzerine İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2025 tarihli ve 2025/385 Esas, 2025/384 Karar sayılı kararı ile uyarlama talebinin reddine ile hükmün aynen infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, uyarlama talebinin reddine dair kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanık lehine hükümlerin dikkate alınmadığına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE Hükümlü hakkında faili gayri muayyen şekilde adam öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca verilen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu verilen uyarlama talebinin reddine dair kararda herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2025 tarihli ve 2025/385 Esas, 2025/384 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.