Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/7071 E. 2026/3517 K.

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/2764 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın kabulüne KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Silahlı terör örgütü kurma veya yönetme, bir suçu gizlemek veya başka bir suçun delillerini gizlemek ya da yakalanmamak amacıyla öldürme ve anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından ... Nolu Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde hükümözlü olarak bulunan ... tarafından Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 22.02.2024 tarihli ve 2024/271 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin kurum güvenliğinin sağlanması, hükümlü veya tutukluların sağlığının korunması amacıyla kantinde satılan eşyanın dışarıdan temin edilmesinin yasaklanmasına yönelik kararda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddine dair Ankara Batı 1. İnfaz Hâkimliğinin 03.04.2024 tarihli ve 2024/2046 Esas, 2024/2746 Karar sayılı kararına yönelik itirazın hüküm özlünün kullandığı eşyanın koğuş aramasında kendisinden alındığını ve kurum kantininden alınmaya zorlandığından bahisle kabulüne, söz konusu eşyanın hükümözlüye iadesine ilişkin mercii Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2024 tarihli ve 2024/2764 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.07.2025 tarihli ve 94660652-105-06-23951-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2025 tarihli ve 2025/111911 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2025 tarihli ve 2025/111911 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun, "Oda ve eklentilerinde bulundurulabilecek kişisel eşyalar" başlıklı 35. maddesinde yer alan, “Kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerin oda ve eklentilerinde bulundurabilecekleri veya bulunduramayacakları kişisel eşya, gıda, tıbbî malzeme ve diğer ihtiyaç maddeleri yönetmelikle düzenlenir.” şeklindeki ve Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 7. maddesinde yer alan, "Hükümlülerin koğuş, oda ve eklentilerinde birer adet palto, manto ve mont, iki adet ceket veya ceket yerine kullanılabilen hırka, dört adet pantolon ve/veya etek, bayan için iki adet elbise, bir takım eşofman, dört adet gömlek, iki adet kazak, iki takım pijama, bir spor ayakkabısı, bir kışlık ayakkabı, bir iskarpin, üç adet tişört, iki adet kravat, bir adet kemer, gerektiği kadar iç çamaşırı, çorap, bir terlik, havlu ve bir bornoz ile kaşkol, 25.11.1925 tarihli ve 671 sayılı Şapka İktisâsı Hakkında Kanuna aykırı olmayan bir adet şapka bulundurulmasına izin verilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, kurum güvenliğinin sağlanması ve hükümlü ve tutukluların sağlığının korunması amacıyla kantinde satılan eşyanın dışarıdan temin edilmesinin yasaklanmasına yönelik Sincan 2 Nolu Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 22.02.2024 tarihli ve 2024/271 sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Somut olayda, hükümlünün kullandığı meste yapılan arama sırasında el konulduğu ve hükümlünün mestin kendisine iade edilmesine ilişkin talebinin "...deri ürünlerinin hava akımı sağlamak amacı ile körük yapılarak firara yardımcı malzeme olarak kullanıldığı bilinmektedir. Ayrıca ceza infaz kurumunda

barındırılan hükümlü ve tutukluların kantinden temin edebileceği termal çorabın da olduğu gözönünde bulundurulduğunda emanet eşya deposundaki deriden imal edilmiş mestin kendisine verilmesi talebinin uygun olmadığından" reddine karar verildiği anlaşılmış ise de, hükümlü şikayet dilekçesinde kurum kantininde de deriden imal edilmiş mest satıldığını ve kendisinin kurum kantininden mest almaya zorlandığını ileri sürmesi karşısında, hükümlünün kaldığı ceza infaz kurumu kantinin de deri mest satılıp satılmadığının Ceza İnfaz Kurumundan sorularak, hükümlünün savunmasının doğruluğunun tespitinden sonra, hükümlünün üç yıldır kullandığını ileri sürdüğü meste el konularak emanet eşya deposuna kaldırılmasında ve kendisine geri verilmemesinde gösterilen "kurum güvenliği ve hükümlünün mest yerine kurumda satılan termal çorap kullanabileceği" şeklinde gösterilen gerekçenin yasal, geçerli ve kabul edilebilir nitelikte olup olmadığı yönünde değerlendirme yapılmak suretiyle, hükümlünün talebinin değerlendirilmesi gerekirken, denetime imkan verecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe de gösterilmeksizin eksik inceleme sonucu verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan nedenle yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.05.2024 tarihli ve 2024/2764 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2026 tarihinde karar verildi.