Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/6688 E. 2025/8845 K. – Kasten Yaralamaya

Konu: Kasten Yaralamaya Azmettirme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/6688
Karar No
2025/8845
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralamaya Azmettirme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/182 E., 2025/988 K. SUÇ : Kasten yaralamaya azmettirme HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.03.2025 tarihli ve 2025/182 Esas, 2025/988 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının üzerinden 3 yıl geçmeden yeni bir suç işlediği anlaşıldığından, hüküm açıklanmış ve suça sürüklenen çocuk hakkında mağdura karşı kasten yaralamaya azmettirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 38/2, 31/3 ve 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun yaşanacak olaylardan haberi ve bilgisinin bulunmadığına ve azmettiren konumunda olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin ve yeterli verilere dayandırıldığı, azmettirme eyleminin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı suç vasfı ve ceza yaptırımının isabetli şekilde belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.03.2025 tarihli ve 2025/182 Esas, 2025/988 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorum 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/6688, K. 2025/8845, T. 10.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-6688-e-2025-8845-k-b640bc58571a