Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/1780 E. 2025/7184 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/327 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın kabulüne TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in, izin süresini özürsüz olarak en fazla iki gün geçirmek eylemi sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/2-l maddesi uyarınca 11 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 19.11.2023 tarihli ve 2023/701 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin kabulü ile söz konusu disiplin cezasının kaldırılmasına dair Silivri 1. İnfaz Hâkimliğinin 05.01.2024 tarihli ve 2023/6260 Esas, 2024/73 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, anılan İnfaz Hâkimliği kararının kaldırılmasına ilişkin mercii Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2024 tarihli ve 2024/327 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 06.03.2025 tarihli ve 94660652-105-34-34445-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2025 tarihli ve 2025/32109 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü; I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2025 tarihli ve 2025/32109 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, hükümlünün Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunmakta iken, 26.10.2023 tarihinde 11 gün özel izne ayrıldığı, izin dönüşünün 06.11.20 23... .25 olarak belirlenmesine karşın, hükümlünün ceza infaz kurumuna 89 dakika gecikerek 06.11.2023 tarihinde saat 15.54’de teslim olduğu, aşamalardaki savunmalarında dönüş yolunda karşılaştığı aksiliklerden dolayı 89 dakika geç teslim olmasının makul bir sebebe dayandığı, kaldı ki Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.11.2016 tarihli ve 2016/4396 Esas, 2016/4072 Karar sayılı ilâmında da, ''Suç tarihinde açık ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan A. K'un, 01.02.2016 tarihinde başlayan 5 günlük izin süresinin bittiği günün teslim olma saatinden 1 saat 45 dakikalık bir gecikme ile cezaevine giriş yapması nedeniyle cezaevi görevlilerince tutulan tutanak üzerine hücreye koyma cezası ile cezalandırılarak kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmiş ise de; hükümlünün İzmir ilini bilmemesi nedeniyle seyahatinde aksiliklerle karşılaştığı yönündeki beyanlarına itibar edilerek 1 saat 45 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi gerektiği'' şeklinde belirtilerek benzer bir gecikmenin makul bir süre olarak kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Hükümlünün, izin süresinin bittiği günün teslim olma saatinden 89 dakikalık bir gecikme ile cezaevine giriş yapması nedeniyle cezaevi görevlilerince tutulan tutanak üzerine hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükümlünün şehir içi trafik yoğunluğu dikkate alındığında beyanına itibar edilerek, 89 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi ve itirazın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.01.2024 tarihli ve 2024/327 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.10.2025 tarihinde karar verildi.