Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2020/2692 E. 2021/219 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Eşi kasten öldürmek HÜKÜM : İlk dereceli Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2019 tarih 2018/18 Esas, 2019/157 Karar sayılı kararıyla, sanığın eşi kasten öldürme suçundan, TCK'nin 82/1-d, 29/1, 53, 54. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünü inceleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin istinaf talebinin esastan reddine dair kararı. TÜRK MİLLETİ ADINA Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik eşe karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafii, katılan ve katılan Kurum vekilinin temyiz yoluna başvurması üzerine yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 20/01/2020 gün ve 2019/1499 E-2020/45 K Sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; haksız tahrik indirim oranına ve meşru savunma koşullarının oluştuğuna, sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine, katılan ve katılan Kurum vekilinin; sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/01/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.