Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2012/5610 E. 2013/589 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi TÜRK MİLLETİ ADINA 1) Katılanların, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hükümleri temyize yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin CMUK.nun 317 .maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2) Sanık ... hakkında, kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, temel cezanın TCK.nun 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak belirlenip, aynı Kanunun 86/3-e maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılarak önce 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesinden sonra, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralları gözetilerek, kasten yaralama suçunda birden fazla nitelikli halin birleşmesi durumunda en ağır cezayı gerektiren suçtan hüküm kurulması gerektiği, bu durumda kemik kırığının ancak teşdit nedeni sayılabileceği gözetilmeksizin, belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, kemik kırığı nedeniyle TCK.nun 87/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılarak 1 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi; sonuç cezanın 87/1-d-son uyarınca 5 yıl olarak doğru belirlenmesi nedeni ile bozma nedeni yapılmamıştır. 3) Sanık ...'in, maktul ...'ı kasten öldürme, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'in kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü, sanıklar... ve ... hakkında suç delillerini gizleme suçundan verilen beraat kararlarının incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'ı kasten öldürme, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık; sanık ...'in, Murat'ı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar... ve ... hakkında suç delillerini gizleme suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan; sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar Halil ve İsmail hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nun 53/3.madde fıkrası uyarınca aynı yasanın 53/1-c madde fıkrası bendinde yer alan haklardan kendi alt soyları üzerinde koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken, "TCK 53/l-c bendinde belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme süresine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden; CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendlerin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1- c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN mahkumiyet hükümleri ile beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 28/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.