Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2012/2079 E. 2013/6505 K. – Eşini Öldürmeye

Konu: Eşini Öldürmeye Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2012/2079
Karar No
2013/6505
Karar Tarihi
Konu
Eşini Öldürmeye Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 82/1-d, 35/2, 29, 62, 63, 54/1 maddelerince 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası TÜRK MİLLETİ ADINA 1) Sanık ... hakkında kasten eşini öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde öngörülen güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de; bu hususun infaz sırasında dikkate alınması mümkün görülmüştür. 2) Sanığın mağdur olan eşi olan ...’ı, sağ aksiller bölgede 8 adet olacak şekilde bıçak ile yaraladığı, göğüs sağ 8. ve 9.interkostal aralıkta tarif edilen 6 adet kesici delici alet yaralarından en az birinin batın boşluğuna girip karaciğerde yaralanmaya neden olduğu ve mağdurun bu yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirdiğinin belirlendiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul ceza belirlenmesi yerine oluşa uygun olmayacak şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten eşini öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin vasfa, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 20/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2012/2079, K. 2013/6505, T. 20.11.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2012-2079-e-2013-6505-k-43db757a268f