Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu 1999/337 E. 2000/138 K.

İstemin Özeti : Ankara 3. İdare Mahkemesince verilen ve mahkemenin dava konusu işlemin iptali yolundaki ilk kararında ısrarına ilişkin bulunan 29.1.1999 günlü, E:1999/50, K:1999/78 sayılı kararım, davalı idare temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti : Temyiz dilekçesine yanıt verilmemiştir. Danıştay Tetkik Hakimi Adnan Zengin'in Düşüncesi: Temyize konu ısrar kararının. Danıştay Onuncu Dairesinin bozma kararı doğrultusunda bozulması gerektiği düşünülmüştür. Danıştay Savcısı Bilgin Arısan'ın Düşüncesi : Sosyal Sigortalar Kurumuna tabi olarak çalışan davacının Emekli Sandığından emekli aylığı alan babasından yetim aylığı kaldığından bahisle Emekli Sandığı sağlık yardımından faydalanma talebini red eden Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü işlemini iptal eden Ankara 3 üncü İdare Mahkemesi ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması talep edilmektedir. 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun geçici 139 uncu maddesinde, emekli, adi malûllük veya vazife malûllüğü aylığı bağlanmış olanlarla bunların 5434 sayılı Kanunun 67 inci maddesinde belirtilen ve kanunen bakmakla mükellef oldukları aile fertleri ile dul ve yetim aylığı alanların, kanunla düzenlenecek genel sağlık sigortası kapsamına alınacakları tarihe kadar hastalanmaları halinde, muayene ve tedavilerinin tüzükle belirlenecek usul ve esaslara göre sandıkça karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı maddeye 3715 sayılı Kanunla eklenen fıkra ile "Özel kanunları gereğince sağlık yardımlarından faydalananlar (isteğe bağlı olarak sağlık sigortasından yararlananlar hariç) bu madde hükmünden yararlanamazlar" hükmünü amir bulunmaktadır. Emekli, Adi Malûllük veya Vazife Malûllüğü Aylığı Bağlanmış Olanlarla, Bunların Kanunen Bakmakla Yükümlü Bulundukları Aile Fertleri, Dul ve Yetim Aylığı Alanların Muayene ve Tedavileri Hakkındaki Tüzüğün 2 inci maddesinde özel kanunlara göre tedavileri yaptırılanlar hariç olmak üzere, emekli adi malullük veya vazife malûllüğü aylığı alanların 18. ortaöğrenimi yapmakta ise 20. yüksek öğrenim yapmakta ise 25 yaşım doldurmamış ve evli olmayan erkek ve kız çocuklarının muayene ve tedavi hakkından faydalanabilecekleri belirtilmiştir. Dava konusu olayda ise davacının Sosyal Sigortalar Kurumuna tabi olarak çalıştığı ve tedavi giderleri için Sosyal Sigortalar Kurumuna kesinti yapıldığı anlaşıldığından Sosyal Sigortalar Kurumuna tabi davacının ölen babasından bahisle Emekli Sandığı tedavi yardımlarından faydalanması mümkün bulunmadığı cihetle aksine verilen idare mahkemesi ısrar kararında hukuki isabet görülmediğinden temyiz talebinin kabulü ile Ankara 3 üncü İdare Mahkemesi ısrar kararının bozulması gerekeceği düşünülmüştür. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü. Sosyal Sigortalar Kurumuna tabi olarak çalışan davacının, babasından dolayı Emekli Sandığından yetim aylığı aldığında bahisle sağlık yardımından yararlanma istemiyle davalı idareye yaptığı başvurunun reddine ilişkin olarak tesis edilen işlemin iptali istemiyle açılan dava sonunda, Ankara 3. İdare Mahkemesinin 5.7.1995 günlü, E:1995/124, K:1995/1339 sayılı kararıyla; 5434 sayılı Yasanın Geçici 139. maddesinde Emekli Sandığının sağlık yardımından yararlanacaklar arasında yetim aylığı alanların da sayıldığı, başka bir sosyal güvenlik teşkilatının sağladığı güvencelere sahip olunmasının 5434 sayılı Yasanın Geçici 139. maddesi hükmünü geçersiz kılmayacağı, davacının bu hüküm uyarınca sandığın sağlık yardımından yararlandırılması gerektiği, isteminin reddinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bu karar temyiz incelemesi sonunda Danıştay Onuncu Dairesinin 26.2.1997 günlü, E:1995/7251, K:1997/609 sayılı kararıyla: Sosyal Sigortalar Kurumuna tabi bir işte çalışan davacı için 506 sayılı kanun uyarınca sağlık primi ödeneceği, anılan yasa gereğince prim ödemekten vazgeçilemeyeceğinden sağlık yardımından yararlanacak davacının bu aşamada yetim aylığı almasından dolayı sandık sağlık yardımından yararlanmak amacıyla bir tercih hakkının bulunduğundan sözedilemeyeceği, bu durumda başka bir sosyal güvenlik teşkilatının sağladığı güvencelere sahip olmanın sandık sağlık yardımından yararlanmaya engel oluşturmayacağından bahisle verilen iptal kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle temyize konu karar bozulmuş ise de idare mahkemesi bozma kararına uymayarak ilk kararında ısrar etmiştir. Ankara 3. İdare Mahkemesince verilen 29.1.1999 günlü, E:1999/50, K:1999/78 sayılı ısrar kararım, davacı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Danıştay Onuncu Daire kararında belirtildiği gibi başka bir sosyal güvenlik teşkilatına tabi olan, buraya prim ödeyen ve prim ödemekten vazgeçmesi söz konusu olmayan davacının bu sosyal güvenlik teşkilatı yerine Emekli Sandığının sağlık yardımından yararlanmasına hukuken olanak bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne, Ankara 3. İdare Mahkemesinin 29.1.1999 günlü, E:1999/50, K:1999/78 sayılı ısrar kararının. Danıştay Onuncu Dairesinin bozma kararı doğrultusunda bozulmasına, dosyanın Ankara 3. İdare Mahkemesine gönderilmesine, 28.1.2000 günü oybirliğiyle karar verildi.