Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu 1995/313 E. 1996/538 K.

İstemin Özeti : Danıştay Altıncı Dairesinin 28.12.1994 günlü, E:1994/64, K:1994/5094 sayılı kararına karşı, davalı idare temyiz isteminde bulunmaktadır. Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hakimi N.Kemal Ergani'nin Düşüncesi: Temyiz isteminin reddiyle Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Yurdanur Şendir'in Düşüncesi: Dava, Bayındırlık ve İskan Bakanlığının 3194 sayılı Kanunun 28 ve 38 inci maddelerinde düzenlenen fenni mesul kavramına ilişkin açıklamalarını içeren 27.10.1993 günlü, 21896 sayılı Genelgesini iptal eden Danıştay 6 ncı Dairesinin esas 94/64 karar 94/5094 sayılı kararının bozulması talebiyle açılmış bulunmaktadır. 3194 sayılı İmar Kanununun 28. maddesinin 5. fıkrasında, fenni mesuliyeti üzerine alanın istifa veya ölümü halinde, başka bir meslek mensubu fenni mesuliyeti deruhte etmedikçe yapının devamına müsaade edilmez, denilmektedir. Bu madde hükmünden fenni mesulün bir kişi olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, 3194 sayılı Kanunun ruhsatsız veya ruhsata aykırı yapılara verilecek cezalarla ilgili 42. maddesinde de, yapı sahibine müteahhidine ve fenni mesule verilecek cezaların miktarından bahsedilmektedir. Bu maddeden de fenni mesulün tek kişi olduğu anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, dava konusu genelge ile elektrik teknikerleri ile teknisyenlerine fenni mesulluk verildiği iddia edilmekte ise de; elektrikle ilgili fen adamlarının görev, yetki ve sorumlulukları 3194 sayılı Kanunun 3542 sayılı Kanunla değişik 44. maddesi gereğince çıkarılan yönetmelikle belirlenmiştir. Genelgede belirtilen hususlar yukarda sözü edilen yönetmeliğin açıklanmasından ibarettir. Bu sebeplerle, davanın reddi gerektiğinden, genelgenin iptaline ilişkin Danıştay 6 ncı Dairesinin kararının bozulması gerektiği düşünülmüştür. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü. Bayındırlık ve İskan Bakanlığının, 3194 sayılı İmar Kanununun 28. ve 38. maddelerinde belirtilen fenni mesul kavramına ilişkin açıklamaları içeren 27.10.1993 günlü, 21896 sayılı Genelgesinin iptali istemiyle açılan dava sonucunda; Danıştay Altıncı Dairesince verilen ve dava konusu genelgenin iptaline ilişkin bulunan 28.12.1994 günlü, 1994/5094 sayılı karara karşı, davalı idare temyiz isteminde bulunmaktadır. Danıştay Altıncı Dairesi, temyiz istemine konu kararı ile; 3194 sayılı İmar Kanununun 28. maddesinin düzenleniş şekliyle fenni mesulün görevinin, yapıyı ruhsat ve eklerine uygun olarak yaptırmak, yapı ruhsat ve eklerine aykırı ise, bu durumu ruhsat veren organa bildirmek gibi kamu yararının gerçekleşmesi amacına yönelik olarak, yapılaşma sürecini kamu adına denetlemek, izlemek ve kamuya karşı sorumlu olmak biçiminde belirlendiği; aynı kanunun 38. maddesinin 2. fıkrasında ise, yapıların mimari, statik ve her türlü plan, proje, resim ve hesaplarının hazırlanması ve bunların uygulanmasıyla ilgili fenni mesuliyetleri, uzmanlık konularına ve ilgili kanunlarına göre mühendislerin, mimarların ve görev ve sorumlulukları yönetmelikle düzenlenecek fen adamlarının deruhte edecekleri hükmünün yer aldığı; mimarlığın ve mühendisliğin çeşitli dalları arasında süregelen ve uygulanan bir uzmanlık ve görev bölümü bulunması, günümüzde uzmanlaşmanın gerekliliği ve mimarlık ve mühendislik eğitiminde de farklı müfredatın uygulanmasının, mimari projelerin mimarlarca, statik projelerinin inşaat mühendislerince, tesisat ve kalorifer projeleri niteliğindeki çalışmaların makina mühendislerince, elektrik proje ve planlarının da, elektrik mühendislerince yapılıp uygulanmasını gerektirdiği; bu nedenle, 3194 sayılı Kanunun 28. ve özellikle 38. maddelerinin, uzmanlık ayrımını vurgulayarak, yapıların ruhsat ve eklerinin gerekli kıldığı her uzmanlık alanında fenni mesullerin olmasını zorunlu tuttuğu, yapının projelerinin hazırlanması hangi uzmanlık alanına giriyorsa, fenni mesuliyetinin de aynı meslek grubu elemanlarınca ayrı ayrı yürütülmesinin gerekliliğinin, bu suretle yapının ruhsat ve eklerinin gerekli kıldığı her uzmanlık alanında fenni mesullerin olmasının zorunlu olduğunun belirlenmiş bulunduğu; bu durumda, yapının çeşidi, önemi ve büyüklüğü açısından, yapılaşma sürecinde fenni mesuliyetin bir kişinin koordinasyonu ile yürütülebileceği; ancak, uzman olan kişilerin kendi yaptıkları projeler açısından sorumluluklarının sürmesi ve ayrı birer fenni mesul olarak kabul edilmeleri gerektiğinden, dava konusu genelge ile yapının tek fenni mesulünün mimar ya da inşaat mühendisi olacağı yolunda düzenlemeye gidilmesinde mevzuata uyarlık bulmadığı gerekçesiyle, dava konusu genelgenin iptaline karar vermiştir. Danıştay Altıncı Dairesince verilen karar usul ve hukuka uygun olup temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, bu kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından; davalı idarenin temyiz isteminin reddine, Danıştay Altıncı Dairesinin 28.12.1994 günlü, E:1994/64, K:1994/5094 sayılı kararının onanmasına, 8.11.1996 günü oybirliği ile karar verildi.