Danıştay 9. Daire 2022/3018 E. 2023/4588 K.

T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2022/3018 Karar No : 2023/4588 TEMYİZ EDEN (DAVALI) :... Vergi Dairesi Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) :... Çelik Demir İnşaat Otomotiv Taşımacılık Hayvancılık San. ve Tic. Ltd. Şti. İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının, aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen; 2018 yılı üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2018 yılın tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla; davacı şirket adına düzenlenen... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerden, davacının tüm faaliyetlerinin gerçek olmadığına ilişkin yeterli ve somut veriler bulunmadığı sonucuna varıldığı, bu durumda, davacı şirkete isnat edilen fiilin ve hesaplanan matrahın bu haliyle eksik incelemeye dayandığı, sonuç itibariyle uyuşmazlığa konu dönemde davacının düzenlediği tüm faturaların sahte olduğu hususunun somut ve hukuka uygun olarak ortaya konulamadığı dikkate alındığında, dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyat ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun değerlendirilmesinden düzenlediği faturaların gerçek bir emtia faturalara dayanmayıp sahte fatura olduğu sonucuna varıldığından dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, 2018 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen bir katı aşan vergi ziyaı cezası bakımından; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasına göre; kesinleşmekle birlikte mahsup dönemi geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici vergi üzerinden ceza tahsil edilmesi zorunlu ise de geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve bu vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiğinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık, aşan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası bakımından ise; sahte fatura düzenleyen kişilerden düzenlenen sahte faturalar dolayısıyla elde edilen komisyon geliri için fatura düzenlenmesini beklemek maddenin öngörülüş amacına uygun düşmediğinden, davacının sahte belge düzenlemek suretiyle elde ettiği geliri belgelendirmediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusun kısmen reddine, kısmen kabulüne Vergi Mahkemesinin kararının üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmı kaldırılarak bu kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinin hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda somut tespitlerle ortaya koyulduğu, söz konusu vergi tekniği raporu dikkate alınmak suretiyle yapılan cezalı tarhiyatların ve kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Davalının temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının temyiz edilen kısmının ONANMASINA, 3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.