Danıştay · 8. Daire

Danıştay 8. Daire 2021/4721 E. 2024/4412 K.

Mahkeme
Danıştay
Daire
8. Daire
Esas No
2021/4721
Karar No
2024/4412

T.C. D A N I Ş T A Y SEKİZİNCİ DAİRE Esas No : 2021/4721 Karar No : 2024/4412 TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) ... Madencilik Sanayi Ticaret A.Ş. VEKİLİ : Av. ... 2- (DAVALI) ...Genel Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Çanakkale ili, Merkez ilçesi dahilinde ve davacı uhdesinde bulunan S:... sayılı IV (a) grubu maden işletme ruhsatına ilişkin olarak, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesinde belirlenen yükümlülüklerin yerine getirilmediğinden bahisle aynı Kanun'un 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca 125.486,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Maden İşleri Genel Müdürlüğünün (MİGEM) ...tarih ve ...sayılı işleminin iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirketin 17/12/2013 tarihinde yürürlüğe giren Çanakkale ili, Merkez ilçesi dahilinde S:... sayılı IV (a) grubu maden işletme ruhsatı sahibi olduğu, söz konusu madene ilişkin işletme izninin bulunmadığı, 17/12/2013 tarihinden itibaren 3 yıllık süre içerisinde gerekli olan izinlerin alınmadığı gibi davalı idareye de sunulmadığı, bu konuda taraflar arasında herhangi bir ihtilaf olmadığı, her ne kadar davacı tarafından yetkisiz Maden İşleri Genel Müdürlüğü tarafından işlem tesis edildiği ileri sürülmüşse de, ilgili verilen mevzuat hükümleri gereğince Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün yapılanması tamamlanıncaya kadar buna ilişkin iş ve işlemlerin Maden İşleri Genel Müdürlüğü tarafından gerçekleştirileceği, dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün yapılanmasının tamamlanmadığı ve faaliyete başlamadığı, bununla birlikte Maden Kanunu'nun 7. maddesindeki izinlerin yasal süresi içerisinde alınmaması üzerine aynı Kanun'un 24. maddesi uyarınca verilecek olan para cezasının yeniden değerleme oranı nispetinde yapılan arttırım sonrasında 2016 yılı için 52.790,00-TL, 2017 yılı için 54.812,00-TL 2018 yılı için de 62.743,00-TL olduğu, ancak dava konusu işlemde 2016 ve 2017 yılları için de 62.743,00-TL idari para cezasının verildiği davacı tarafından gerekli olan izinlerin yasal süresi içerisinde alınmadığı, ruhsat birleştirme talebinde bulunulmuş olmasının da bu yükümlülüğü ortadan kaldırmayacağı görüldüğünden işlemin tesis edildiği tarihte yetkili ve görevli olan davalı idarece tesis edilen işlemin bu kısmında herhangi bir hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı, ancak belirtildiği üzere her bir idari para cezasına konu fiilin gerçekleştirildiği tarihteki idari para cezasıyla cezalandırılması gerektiğinden, dava konusu idari para cezasının 2016 yılına ilişkin olan 52.790,00-TL'lik kısmı ile 2017 yılınan ilişkin olan 54.812,00-TL'lik kısmında hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı, buna karşın 2016 yılına ilişkin idari para cezasının 9.953,00-TL'lik kısmında ve 2017 yılına ilişkin olarak da 7.931,00-TL'lik kısmında hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle kısmen davanın reddine, dava konusu işlemin kısmen iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından; İdare Mahkemesi ve Bölge İdare Mahkemesince işlemin yokluğuna ilişkin iddiaların, ne bis in idem ilkesine ilişkin itirazların ve Maden Kanunu'nun ilgili hükmünün Anayasa'ya aykırılığına ilişkin itirazların tartışılmadığı, Bölge İdare Mahkemesince duruşma isteminin gerekçesiz olarak reddedildiği, Davalı idarece; davacı tarafından yapılan ruhsat birleştirme ve ruhsat sahasının küçültülmesi talebinin sürüncemede bırakıldığı, gereği yapılsa idi bu işlemin işbu davaya konu ... sayılı ruhsat bakımından 7. madde izinlerinin alınması yükümlülüğü yönünden bir etki yaratıp yaratmayacağı hususlarında dahi bir inceleme ve izahat yapmadığı, gerekçe hakkının ihlal edildiği, temyize konu kararın redde ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmekle birlikte davacının ruhsat birleştirme talebinin zımnen reddine ilişkin işleme dava açmadığı, ruhsat yükümlülüklerinin devam ettiği, ruhsatın terki talebinin de bulunmadığı, bu haliyle Maden Kanunundan kaynaklanan yükümlülüklere katlanılması gerektiği, dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırı yön bulunmadığı temyize konu kararın iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı ve Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle, 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine, 4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 5. Kesin olarak, 11/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Danıştay 8. Daire, E. 2021/4721, K. 2024/4412, www.arakarar.com/karar/danistay-8-daire-2021-4721-e-2024-4412-k-11dbd4ae7c74