Danıştay 7. Daire 2022/4481 E. 2025/723 K.

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2022/4481 Karar No : 2025/723

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Meyve Ürünleri İthalat İhracat Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına tescilli... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı "taze muz" cinsi eşyanın ithali sırasında tahsil edilen toplu konut fonunun 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi kapsamında geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ile fazladan ödenen toplu konut fonunun tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K: ... sayılı kararıyla; uyuşmazlık konusu beyannamelerin tescil tarihleri itibarıyla 2818 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının eki İthalat Rejimi Kararına Ek Karar uyarınca "taze muz" cinsi eşyanın 83-EURO/100-Kg/Net toplu konut fonuna tabi olduğu, bu eşyanın Ekvator menşeini taşıdığı, Türkiye ile anılan ülke arasında imzalanmış bir serbest ticaret anlaşmasının olmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin geri vermeye konu ettiği serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı "taze muz" cinsi eşya için beyannamenin tescili sırasında yani gümrük yükümlüğünün doğduğu tarihte Kanun'un verdiği yetkiye uygun olarak Cumhurbaşkanı tarafından belirlenen ve 4458 sayılı Kanun'un 15. maddesi uyarınca tahakkuk ettirilip tahsil edilen toplu konut fonu uygulanmasında yasal düzenlemelere aykırılık bulunmadığı, davacı şirketin iddialarının uygulanan toplu konut fonunun uluslararası anlaşmalara aykırı olduğu ile miktar üzerinden alınan fon tutarının kıymet üzerinden alınan gümrük vergisi oranından yüksekliğine ilişkin olduğu, bu hususların fon ihdasına dair genel düzenleyici işlemin hukuki denetimine ilişkin bulunması ve bu denetimin de Danıştaya ait olduğu gözetildiğinde, usulüne uygun olarak ihdas edilen ve beyannamenin tescil tarihinde yürürlükte bulunan gümrük tarifesi uyarınca tahakkuk ettirilerek tahsil edilen dava konusu toplu konut fonunun, ortada, açıkça yanlışlıkla alınan veya fuzulen tahsil edilen bir vergi kapsamında olmadığı, dolayısıyla davacı şirketin geri verme isteminin 4458 sayılı Kanun'un 211. maddesinde öngörülen koşulları taşımadığı sonucuna varılması karşısında, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddi yolundaki Mahkeme kararında sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Türkiye'nin onayladığı uluslararası bir anlaşma olan 1/95 sayılı Ortaklık Konseyi Kararı ekinde yer alan tarım ürünlerinden toplu konut fonunun alınabileceği, "taze muz" cinsi eşya işlenmiş veya işlenmesi mümkün bir tarım ürünü olmadığından, sayılan eşya arasında yer almadığı, Türkiye'nin anılan anlaşma ile üçüncü ülkelerden yapılacak ithalatta da kendini bağladığı, Dünya Ticaret Örgütü nezdinde yapılan ve ülkemizin de taraf olduğu Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının Eki XXXVII sayılı listesinde "muz" cinsi eşya için uluslararası anlaşma ile belirlenen maksimum vergi oranının %145,8 olduğu, fon uygulaması ile taahhüdü aşan verginin alındığı, ek mali yükümlülüğe ilişkin Danıştay Yedinci Dairesince görülmekte olan davada Cumhurbaşkanlığını temsilen Ticaret Bakanlığı tarafından verilen savunmada da bu hususun kabul edildiği, en azından 3350 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının eki İthalat Rejimi Kararının geçici 3. maddesi çerçevesinde anılan vergi oranını aşan tutarın taraflarına iadesinin gerektiği ileri sürülmekte ve duruşma yapılması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, duruşmaya gerek görülmeyerek, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının ONANMASINA, 3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.