Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2017/1516 E. 2020/446 K.

TÜRK MİLLETİ ADINA T.C. BURSA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ GEREKÇELİ KARAR ESAS NO : 2017 KARAR NO : 2020 HAKİM : ... ... KATİP : ... ... DAVACI : ... - ... VEKİLİ : Av. DAVALI : ... - ... VEKİLİ : Av. ... DAVA : Ticari Vedia Sözleşmesinden Kaynaklanan DAVA TARİHİ : 02/02/2017 KARAR TARİHİ : 24/09/2020 KARAR YAZIM TARİHİ : 23/10/2020 Mahkememizde görülmekte olan Ticari Vedia Sözleşmesinden Kaynaklanan davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: İDDİA VE SAVUNMA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: Müvekkili şirketin davalı şirketin verdiği sipariş üzerinde %100 polyester ... dokuma etiketini davalı şirkete teslim ettiğini, etiket bedelleri için davalıya 06/06/2016 tarihli, 2.555,28 TL tutarlı, 13/06/2016 tarihli, 1.555,20 TL tutarlı, 18/06/2016 tarihli, 1.512,00 TL tutarlı, 22/06/2016 tarihli, 69,50 TL tutarlı, 24/06/2016 tarihli, 237,06 TL tutarlı, 01/07/2016 tarihli, 1.123,20 TL tutarlı, 25/07/2016 tarihli 1.080,00 TL tutarlı, 18/08/2016 tarihli, 3.024,00 TL tutarlı olmak üzere toplam 11.156,24 TL tutarlı irsaliyeli fatura düzenlediklerini, davalı ürünü teslim aldığını, faturalara herhangi bir itirazı olmadığını ancak yasal olmayan gerekçelerle bedelini ödemediklerini, oysaki tacirler arasındaki ticari ilişkinin de bir fatura alan kişi aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılacağını, davalı şirketin teslim aldığı işbu ürünler için düzenlenen fatura alacağının ticar faizi ile birlikte tahsili için TBKnun ifa yeri başlığı altında düzenlenen 89 maddesinde yer alan taraflar arasındaki aksine bir anlaşma yoksa para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ödenir hükümleri gereğince görevli ve yetkili olan mahkemeye başvurduklarını, bu nedenlerle 11.103,76 TL alacağın ürünlerin teslim tarihlerinden itibaren işletilecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: Davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, müvekkili şirketin ülke çapında marka olan ... Eşarpları isimli ürünün üreticisi olup aynı zamanda dünya çapında marka olan ... , ......................... firmalarına fason üretim yaptığını, bu bağlamda yapmış olduğu fason üretim ürünlerine yapıştırılacak etiketlerin bir kısmını davacı şirketten sipariş ettiğini, müvekkili şirketçe davacı yandaş sipariş edilen etiketlerin seri üretim olmayıp, belli tür ve ebatlarda müvekkili şirketin talebine münhasır, davacı şirketten ısmarlanan ürünler olduğunu, davacı şirketçe muhtelif tarihli faturalar sunulduğunu, davacı yan faturayı kabul etmediğini bildirerek faturayı iade ettiğini, müvekkili şirketten 11.103,76 TL alacaklı olduğundan bahisle eldeki davayı açtığını, müvekkili şirketin genel hükümlere göre uğramış olduğu zararın davacı tarafın davaya konu ettiği alacak miktarından fazla olduğundan takas talebinin kabulü ile davacı tarafın davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir. DELİLLER: Dava dilekçesi, cevap dilekçesi, tarafların karşılıklı beyan dilekçeleri, irsaliyeli faturalar, e-mail yazışmaları, CD, kumaş örneği, fatura örnekleri, bilirkişi raporu, yazılan müzekkere cevapları ve tüm dosya kapsamı. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE HUKUKİ SONUÇ: Dava, hukuki niteliği itibariyle alacak istemine ilişkindir. Tarafların ticari defterleri talep edilmiş davalı tarafça ibraz edilen ticari defteler bir mali müşavir bilirkişiye tevdi edilmiştir. Mali müşavir bilirkişinin 22/04/2019 tarihli raporunda özetle: Davacının ticari defterlerinin tasdiklerinin süresinde yaptırıldığını, sahibi lehine delil teşkil ettiği, ayıplı iddia edilen etiketlerin üretimden kaynaklı olduğu konusunda mahkemece kanaate varılması durumunda bu ayıpların gizli ayıp olduğu, davalının kendisine yapılan ayıp bildiriminin hemen sonrasında davacıya e mail yoluyla ihbarda bulunduğu, etiketlerin ayıplı olduğuna ve davalının savunmasında belirtmiş olduğu etiket adedine dair mahkemede bir kanaat oluşması durumunda davalının ibraz ettiği ayıplı etiketlerden kaynaklı kumaşların temizlenmesi işlemine dair 13.845,47 TL'lik faturanın rayiç fiyatlara uygun olduğu, davalının ticari defterlerine göre 1.507,17 TL bakiye borcun davalı tarafından 16/02/2017 tarihinde ödendiği, davalı şirketin ticari defterlerinde 16/02/2017 tarihi itibariyle davacı şirkete herhangi bir borç gözükmediği mütalaa edilmiştir. Davalı vekilinin bilirkişi raporuna karşı itirazları kapsamında dosya önceki bilirkişiye tevdi edilmiştir. Bilirkişinin mahkememize sunmuş olduğu ek bilirkişi raporunda özetle: Davacının ticari defterlerinin tasdiklerinin süresinde yaptırıldığını, sahibi lehine delil teşkil ettiği, ayıplı iddia edilen etiketlerin üretimden kaynaklı olduğu konusunda mahkemece kanaate varılması durumunda bu ayıpların gizli ayıp olduğu, davalının kendisine yapılan ayıp bildiriminin hemen sonrasında davacıya e mail yoluyla ihbarda bulunduğu, etiketlerin ayıplı olduğuna ve davalının savunmasında belirtmiş olduğu etiket adedine dair mahkemede bir kanaat oluşması durumunda davalının ibraz ettiği ayıplı etiketlerden kaynaklı kumaşların temizlenmesi işlemine dair 13.845,47 TL'lik faturanın rayiç fiyatlara uygun olduğu, davalının ticari defterlerine göre 1.507,17 TL bakiye borcun davalı tarafından 16/02/2017 tarihinde ödendiği, davalı şirketin ticari defterlerinde 16/02/2017 tarihi itibariyle davacı şirkete herhangi bir borç gözükmediği, kök raporda değiştirilecek bir husus olmadığı mütalaa edilmiştir. Davacı tarafın ticari defterlerinin incelenmesi amacıyla İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesine talimat yazılmış olup, talimat mahkemesince davacı tarafa ticari defterlerini sunmaları hususunda davetiye tebliğ edilmiş olup inceleme günü taraflardan istenen defter ve kayıtlar ibraz edilmediğinden talimat bila ikmal mahkememize iade edilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmenin , 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. Uyuşmazlığın, eser sözleşmesi hükümlerine göre değerlendirilip çözülmesi gerekli ve zorunludur. Eser sözleşmelerinde, kural olarak yapılan işin miktar ve değerini ispat yükü yüklenicide, iş bedelinin ödendiğini ispat yükü ise iş sahibindedir. Bir başka deyişle yüklenici yaptığı işin tutarını, iş sahibi de iş bedelini ödediğini kanıtlamak zorundadır. İş sahibi ısmarladığı eserin belli nitelikler taşımasını, amacını karşılamasını arzu eder. Şayet ısmarlanan eser iş sahibinin beklentisini karşılamıyorsa sözleşmenin yararlar dengesi iş sahibi aleyhine bozulur. Bu bakımdan eser, fen ve sanat kurallarına uygun ve iş sahibinin amacını karşılar nitelikte imâl edilmelidir. Aksi halde eser ayıplıdır ve yüklenicinin ayıba karşı zararlı sonuçtan sorumluluğu ortaya çıkar, bu da: yüklenicinin eseri teslim borcunun tamamlayıcısı olarak, meydana getirdiği eserde ortaya çıkan ayıp ve eksiklikleri üstlenme borcudur. O halde yukarıdaki açıklamalar ve toplanan delillerden somut olayda, taraflar arasında sticker - etiket yapılmasına dair eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu, davacının yüklenici, davalının ise iş sahibi olduğu açıktır. Davacı tarafından işin yapıldığı davalıya teslim edildiği, faturaların düzenlendiği ancak bedelinin ödenmediğinden alacaklı olduğu ileri sürülmüş, davalı ise yapılan işlerin, teslim edilen etiketlerin ayıplı olduğu savunmakla uyuşmazlık, davacı yüklenicinin yapmış olduğu iş sebebiyle hak ediş bedeli ve yapılan işin sözleşmeye uygun olarak yapılıp yapılmadığı, ayıplı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davalı tarafından ayıplı etiketler sebebiyle kumaş temizleme bedeli 13.845,47 TL bedelli fatura düzenlenmiş davacı tarafından fatura kabul edilmemiştir. Davalı tarafından dava konusu ürünler üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmak üzere ibraz veya yerinin bildirilmesi talep edilmiş, 26/11/2018 tarihli dilekçede davalı, cevap dilekçe ekindeki numune, dışında ayıplı etiket ve kumaş örneği bulunmadığını ifade etmiştir. Bilirkişi heyeti tarafından dosyaya sunulan deliller kapsamında düzenlenen 21/05/2020 havale tarihli ek raporun kanaat verici olduğundan itibar edilerek 11.500 adet etiket üzerinde inceleme yapılamadığı, davalıya teslim edilen etiketlerin ayıplı olduğunun tespiti için fiziki incelemenin yapılması zorunlu olup sunulmadığından ayıplı olduğunun davalı iş sahibi tarafından ispat edilemediği kanaatine varılarak davacı tarafından teslim edilen ürünler sebebiyle ödenmeyen fatura bedeli 11.103,76 TL alacak yönünden davanın kabulune, dava tarihinden önce davalının temerrüde düşürülmediğinden dava tarihi itibariyle faiz işletilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir. H Ü K Ü M : Yukarıda açıklanan nedenlere, 1-Davanın kabulü ile 11.103,76 TL alacağın dava tarihi olan 02/02/2017 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 758,50 TL nispi karar ve ilam harcından peşin alınan 189,63 TL'nin mahsubu ile bakiye 568,87 TL nispi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irad kaydına, 3-Davacı tarafından yapılan bilirkişi gideri 1.500,00 TL, posta, talimat ve tebligat gideri 328,51 TL olmak üzere toplam 1,828,51 TL ve 189,63 TL peşin harç olmak üzere toplam 2.018,14 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 4-Davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, 5-Davacı vekil ile temsil edildiğinden AAÜT'ye göre belirlenen 3.400,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 6-HMK'nın 333. Maddesi gereğince kullanılmayan gider avansının hükmün kesinleşmesinden sonra ilgilisine iadesine, Dair, davacı vekilinin yüzüne karşı davalı tarafın yokluğunda, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren HMKnın 341. Ve 345. Maddeleri gereğince 2 haftalık yasal süre içinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesine İstinaf kanun yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı. 24/09/2020 Katip ... ¸e-imzalıdır. Hakim ... ¸e-imzalıdır. Güvenli elektronik imza ile onaylanmıştır. Aslının aynı olduğu tasdik olunur. Katip ... ¸E-imzalıdır.