Bölge Adliye Mahkemesi 2021/151 E. 2021/391 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/106 - 2024/406 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20.HUKUK DAİRESİ ESAS NO : 2022/106 KARAR NO : 2024/406 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 09/12/2021 NUMARASI : 2021/151 E. - 2021/391 K. DAVACI : VEKİLLERİ : DAVALI : DAVANIN KONUSU : YİDK Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/12/2021 tarih ve 2021/151 Esas - 2021/391 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacı vekili, müvekkili şirketin 2012/108011, 2012/108004, 2012/108017 sayılı ve "...", "...", "... ..." ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı Şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "... ..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere marka başvurusu yaptığını, 2019/119055 kod numarasını alan başvuruya müvekkilince yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysa başvuruyu oluşturan "... ..." ibaresi ile müvekkili adına tescilli "..." ibaresini taşıyan markaların görsel, işitsel ve kavramsal açıdan ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu ve bu benzerliğin iltibasa yol açacağını, markada yer alan "..." kelimesinin, markaya ayırt edicilik katmadığını, esas unsurun "..." ibaresi olduğunu, dava konusu "... ..." ibareli marka başvurusunun, müvekkiline ait "..." markaları ile ilintili hizmetleri kapsadığını, her iki markanın da "..." ibaresiyle başladığını, bu markaların sözcüklerinin ilk hecelerinin ilk seslerinin aynı olduğunu ve bu durumun fonetik benzerliği arttırdığını, aynı uzunlukta olan ve aynı hece sayısına sahip karşılaştırma konusu markaların görsel açıdan da benzer bulunduğunu, bu durumun tüketiciler açısından karışıklığa yol açabileceğini, tüketicilerin markaları ayırt etse dahi bu markaları taşıyan mal ve hizmetlerin aynı işletmeden geldiğini ya da bunların üreticileri arasında ekonomik organik bir bağlantı olduğunu düşünebileceğini, "... ..." ibaresinin, müvekkili adına tescilli markaların devamı, seri markası olarak anlaşılma tehlikesinin bulunduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2021-M-1614 sayılı kararın iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı Şirket, davaya cevap vermemiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, taraf markaları arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında karışıklığa neden olacak derecede bir benzerliğin bulunmadığı ve markalar arasında iltibas ihtimalinin ortaya çıkmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, markada yer alan "..." kelimesinin markaya ayırt edicilik katmadığını, taraf markalarının esas unsurunun "..." ibaresinden oluştuğunu, davalı markasının, sanki müvekkiline ait markanın devamı, farklı bir versiyonu ve özellikle "..." markasının işletmelere özel mal ve hizmet sunmak üzere oluşturulan türü olarak algılanması ihtimalinin kaçınılmaz olduğunu, karşılaştırma konusu markaların kendileri arasında karıştırma ihtimali mevcut bulunmasa dahi bu markaları taşıyan mal ve hizmetlerin kökenleri bakımından bir karıştırma ihtimalinin de olduğunun dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir. GEREKÇE :Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "... ..."ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." ibareli markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin olmadığı, zira taraf markalarında ortak olarak yer alan "..." ibaresinin, günlük hayatta sıklıkla kullanılan, bir ticari kaynağı işaret etmeyen bir ibare olduğu ve ayırt ediciliğinin son derece düşük bulunduğu, slogan şeklinde oluşturulan dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin katıldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir. HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafça istinaf başvurusunda yatırılan 59,30 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 368,30 TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi uhdesinde bırakılmasına, 4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 01/03/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 01/03/2024 Başkan Üye Üye Katip Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre ... olarak imzalanmıştır.