Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/5436 E. 2026/4202 K.

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2026/402 E., 2026/534 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 12. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/63 E., 2025/499 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince davacının reddedilen ve temyize konu edilen toplam alacak miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır. Ancak, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 04.04.2026 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmesi üzerine davacı vekilince 31.03.2026 tarihinde ibraz edilen temyize cevap dilekçesinde, kararın bozulması talebinin de yer aldığı görülmekle söz konusu dilekçe katılma yoluyla temyiz dilekçesi talebi olarak değerlendirilmiştir. Buna göre 6100 sayılı Kanun'un 366. maddesindeki atıf uyarınca uygulama alanı bulan 348/1 hükmü de esas alınarak yeniden yapılan ön inceleme sonucunda; davalılar vekilinin temyiz dilekçelerinin ve davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılmakla, ilgililerin temyiz taleplerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından katılma yolu ile temyiz edildiği; ancak, temyiz kaydının yapılmasına rağmen temyiz harçlarının yatırılmadığı belirlenmiştir. Temyiz eden tarafların yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Bu itibarla; 1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca; a) Katılma yolu ile temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi, b) Verilen kesin süre içinde katılma yolu ile temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi, 2. Verilen kesin süre içinde; a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde, b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir. KARAR Açıklanan sebeplerle; A. Davacı vekilinin 31.03.2026 Tarihli Asıl Temyiz Talebi Yönünden Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, B. Davacı vekilinin Katılma Yolu ile Temyiz Talebi Yönünden Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.